Benefietconcert

LANGS DE KADE

Binnenkort, een niet te missen avond, een avond van St. Maarten, benefiet voor het geplaagde Pomphuis. Het schilderachtig gelegen etablissement wordt voor één keer omgetoverd tot een schitterend concert noble. Komt dat zien, en geniet! Eerstens zal de Pavarotti van de Lage Landen Carl Vink u een lied ten gehore brengen, het treurlied voor de teloorgang van den langen wapper, een compositie van Wivina Van Zandhoven. De van veel talent voorziene Kempense zal bij de voordracht van haar meesterwerk zelf aanwezig en bijaldien te bewonderen zijn.

Haar aanhangers worden nu al aangemoedigd AH’s en OH’s te laten weerklinken altesaam ’t moment dat de diva de zaal betreedt. Een kleine hint willen we de concertganger niet onthouden. Mevrouw Wivina is allergisch aan de kleuren rood ende groen. Het zou ongepast zijn deze avond te verstoren door de verkeerde kleurenkeuze uwer kledij. Gelieve ook even te overdenken met welke klatergouden bijoux gij uw weelderige geparfumeerde lijven zult tooien. Staart u zich echter niet blind, onder die frivool mondaine oppervlakte gaat een driftig kruidje-roer-me-niet schuil. Eén slecht vallend woord, één verkeerd boeketje rode rozen en ’t spel zit op de wagen. Zorg er dus maar voor dat alles goe bij alles past die avond.

De gevierde componiste is, en nu permitteren we ons een openstaande deur in te trappen, een tikkeltje avant-garde. Waar ze ook haar opwachting maakt, ze vult de haar omgevende lucht met bekende namen uit de mode- en architectuurwereld.

Goh, den bOb, gisteren nog mee gaan eten, ge kent hem misschien, den bOb. Hij chaperonneert voltijds het vrouwvolk, maar zijn zak blijft altijd dicht. Hij was weer in vorm. De ex-bouwmeester was weer bezig met lucht verkopen. Bij Phara had hij ook al eens een lans gebroken voor het grootste windmolenpark te wereld, in de Noordzee nog wel, de zot. Nu ja, hij was druk doende wind te maken en het begon zo te tochten dat de chef van de Sir Anthony Van Dijck de verwarming een paar graden hoger moest duwen. bOb zei ik, als we hier ooit onze kop nog willen laten zien doen we er nu best aan twee desserts en meerdere pousse-cafés te laten aanrukken. En de rekening is voor u deze keer. Maar ik dacht dat gij … repliceerde hij. Hij keek me over zijn weggezakte bril droefgeestig aan, ondertussen met zijn rechterhand zijn stoppelbaard masserend, wat een poseur!

Niet moeilijk dat bOb de Gainsbourg van de Paardenmarkt wordt genoemd. En ik, ik zag mezelf al als Jane Birkin en ‘k smolt helemaal weg bij dat idee, en ja wat denkt ge? Ik heb de rekening en de pourboire betaald. Maar ik heb deze keer niet nagelaten om toen we dicht tegen elkaar aan de toog stonden in zijn oor te fezelen: “lange, gij gaat mij ooit toch is iets terugdoen, als ik is iets te vragen heb”. “Natuurlijk” zei hij, “zeker weten!”

Och Anke de Molemeestere, z’ heeft het ook ni onder de markt met den ambetanten Brusselmans, en den Dries, die woont ook schoon tegenwoordig, alleen en ik heb het hem recht in zijn gezicht gezegd, wa gade gij doen Dries, als de Nete die daar zo vredig achter uwen hof ligt, overloopt? Ebde gij daar als is aan gedacht, Vandernoten? En ’t leste nieuws, hij is oek tegen die wipperwapperbrug.

Na de licht klassieke uitvoering van het ontroerende lied volgt een lange pauze, waar u rustig de tijd kan nemen de parelwijn zijn werk te laten doen, de hemelse roes te wekken. Het tweede deel dan, we zijn al een beetje zatjes, de beruchte Nico Orbanus, gekend van radio en TV, zal de bühne bespelen. Met zijn grappen en grollen zal hij uw maag en darmen doen trekken, uw tranen over uw wangen doen stromen, uw zakdoeken nat maken. Zoals u allicht weet bevelen bekende zenuwdoktoren den modernen mens aan een dagelijkse portie lach zeer o sérieux te nemen. Laat u dus maar eens goed gaan! Billenkletsen en bulderlachen, de ongein van comical Nico zal u de zwaartes van de dag doen vergeten.

Als wij nu allen bekomen zijn van de slappe lach zal niemand minder dan de flamboyante Katty Berkenboom, beter gekend als het licht van Zurenborg, samen met het orkest The Bammers, er een flinke lap op geven. Ze brengen ons Lichtjes aan de Schelde, ge hebt mij duizend maal bedrogen, ge hebt duizend maal gelogen en tot slot laat ‘t Schijn maar stinken. Stinkt het?

 

ingezonden door Jef