Brief aan het college

 Aan: Het College van Burgemeester en Schepenen van de stad  Antwerpen 

Van: Ademloos vzw

Betreft: Volksraadpleging en Europees Actieplan Stedelijke Mobiliteit  

Antwerpen, 22 October 2009 

Geacht College,

U staat op het punt een negatief advies uit te brengen inzake de stedenbouwkundige aanvrage van de BAM. Wij willen onderstrepen dat de volksraadpleging heeft duidelijk gemaakt dat er voor de  voorgestelde snelweg door, over en vlak langs de stad geen plaats is. Eventuele pogingen de uitslag in diskrediet te brengen wijzen wij categorisch af, de inwoners hebben gesproken, het BAM tracé kan niet meer, het Lange Wapper viaduct met aanpalende constructies is niet meer mogelijk.

Nu doet iedereen verwoede pogingen iets anders te verzinnen, iets wat de mobiliteit toch verzekert, wat niet gaat ten koste van het welbevinden van Antwerpen en haar inwoners . Wij willen in dit verband Uw aandacht vestigen op  een recentelijk  (op 30 september 2009) uitgebrachte Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal  Comité en het Comité van de Regio's , getiteld “Actieplan stedelijke mobiliteit”. 

Uit het actieprogramma citeren wij:

Thema 1 – Bevorderen van een geïntegreerd beleid

Een geïntegreerd beleid is het best geschikt om een antwoord te bieden op de complexiteit van

stedelijke vervoerssystemen, de bestuurlijke aspecten en de band tussen steden en hun

omliggende gebieden of regio's, de onderlinge afhankelijkheid van de verschillende

vervoerswijzen, de beperkte ruimte in de stad en de rol van stedelijke systemen binnen het

Europese vervoerssysteem. Niet alleen de ontwikkeling van vervoersinfrastructuur en

-diensten vergt een geïntegreerde aanpak, maar ook de afstemming van dat beleid op het

beleid inzake milieubescherming, gezondheidszorg, ruimtelijke ordening, huisvesting en de

sociale aspecten van toegankelijkheid en mobiliteit, en op het industrieel beleid. Een

strategische en geïntegreerde vervoersplanning, een degelijke planningstructuur en

realistische doelstellingen zijn essentieel om een antwoord te bieden op de

langetermijnuitdagingen op het gebied van stedelijke mobiliteit en om samenwerking met en

tussen vervoersexploitanten te stimuleren.

Het actieplan is te consulteren op:

http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2009:0490:FIN:...

Het komt ons voor dat dit Europees Actieplan de positie van de agglomeratie versterkt en kan helpen een zekere samenwerking in de agglomeratie en de regio ter oplossing van de mobiliteit problemen te ontwikkelen. Er is al veel gaande, zo zijn er verbanden die de verkeersafwikkeling rond de plannen van Nederland ter zake van de uitbouw van de A4 onderzoeken, de gevolgen van de verdubbeling van de verbinding tussen Terneuzen en Zelzate worden in kaart gebracht en op maatregelen wordt gestudeerd, er zijn inter-haven overlegstructuren en ga zo maar door. Nu is er ook de kennelijke bereidwilligheid van StNiklaas de verbinding naar de Liefkenshoektunnel op hun ringweg  te laten aansluiten, aldus de zeer gewenste verbinding met de E17 tot stand brengend. 

Het Europese Actieplan beklemtoont de verantwoording die lagere overheden dragen. Met andere woorden, het is niet meer de Vlaamse Regering die uitsluitend de dienst uitmaakt. Als U negatief adviseert kan die bewuste verbinding er niet komen, zover gaat dit, ons inziens. 

Daarmee staan ook de zogenaamde Randvoorwaarden die de Vlaamse Regering oplegde ter discussie. Vrachtverkeer door de Kennedy kan niet zomaar uitgesloten worden. Er is ook geen noodzaak meer de tunnelbuizen van het Arup voorstel voor een driebaansweg-capaciteit uit te voeren, het kan -indien gewenst- bij twee tunnelbuizen van ieder twee rijstroken blijven, zou dit voldoende blijken. Dat scheelt veel in het kostenplaatje en blijft er wellicht voldoende budget om knelpunten aan te pakken .

De Vlaamse Regering heeft inmiddels een Ministerieel Commité opgericht, dat commissies zou moeten aansturen om een DAM oplossing te vinden. Er moet natuurlijk verder gewerkt worden maar de tekst van de nota en de keuze van de onderwerpen geeft aanleiding tot vragen. Het verontrust ons dat de zogenaamde randvoorwaarden steeds weer terug komen. Als het de bedoeling is in alle sereniteit naar een draagbare oplossing te komen behoren deze te worden ingetrokken. Er wordt immers een oplossing voor de mobiliteit gezocht en niet een alibi om de fouten van de laatste tien jaar te rechtvaardigen en te continueren.  

Wij hopen van ganser harte dat de plaats die Antwerpen zal worden toegekend in de overlegstructuren van het nodige gewicht zal blijken te zijn. 

Hoogachtend,

Namens Ademloos, 

Wim van Hees & ir. Ben de Geus