Afscheid van een groene kameraad

kade rechteroever

Twee weken voor zijn dood, de kanker woedde in hem, stelde hij zich opnieuw kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen. In de krant noemde hij zichzelf toen 'een positieve realist'. 'Zeventig procent van de mensen die darmkanker hebben, overwint de ziekte. Ik hoop dat ik bij die meerderheid zit.' Niet dus. Hij had het kunnen weten. Heel zijn leven heeft Willy Minnebo tot de minderheid behoord. Wat niet belette dat hij al die tijd ongemeen populair was.

Minnebo was een lokaal politiek fenomeen. Opgegroeid in een communistisch nest. 'Godsdienst heeft nooit in de Minnebos gezeten', zei hij daarover weleens. Zijn vader Albert, een scheepsarbeider, was twintig jaar lang communistisch gemeenteraadslid in Burcht. Aan de keukentafel werd voortdurend gediscussieerd over politiek.

Op zijn tweeëntwintig, net voor de dood van zijn vader, bekeerde ook hij zich tot het communisme. Hij belandde al snel in de gemeenteraad van Burcht - in de jaren zeventig nog een echt dieprood fort. Toen het dorp later fuseerde met Zwijndrecht, volgde Minnebo. Zijn eerste roem vergaarde hij evenwel niet in de politiek: Minnebo was lang de bekendste verzekeringsagent van de streek. Vriend en vijand, tot ver buiten de grenzen van Zwijndrecht, had een polis bij kameraad Willy.

Toen begin jaren negentig het IJzeren Gordijn weggetrokken werd, begon er ook iemand aan de boorden van de Schelde te twijfelen. Niet aan zijn overtuiging, wel aan de partij waarvoor hij militeerde. 'Ik ben en zal altijd een progressieve marxist blijven', zei hij toen. 'Maar ik heb het wel moeilijk met het stalinistische centralisme van de Sovjet-Unie.' Hij verruilde de KP voor het toenmalige Agalev (nu Groen).

Een beetje onverwachts werd hij in 1994 burgemeester van Zwijndrecht. De groenen hadden gehoopt op twee schepenen, maar kregen uiteindelijk de burgemeesterssjerp. Minnebo haalde de krant, deze keer als 'eerste groene burgemeester van Vlaanderen'. En later ook als een van de populairste.

De stijl-Minnebo sloeg aan: toegankelijk, minzaam, geen roeper. Eigenschappen die nogal populair zijn aan de linkerkant van de Schelde. Zijn moment de gloire kwam er bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006. 3238 voorkeurstemmen, Groen steeg van zeven naar tien zetels.

Minnebo zette Zwijndrecht op de kaart. Letterlijk: zo haalde hij tram 15 uit Antwerpen naar zijn dorp. Hij verzette zich ook consequent tegen het BAM-tracé. En hij hield de belastingen laag, door ook de industrie te laten meebetalen.

De nationale politiek lonkte vaak, maar de groene senior bleek verknocht aan Zwijndrecht. Niemand keek dan ook op toen hij zich kandidaat stelde voor een vierde termijn. Uit loyauteit aan 'de partij waaraan ik erg veel te danken heb', zei hij een paar weken geleden tegen de Gazet Van Antwerpen. 'Indien ik niet zou deelnemen, vrees ik dat we een groot aantal zetels zouden kwijtraken. Dat zou ik niet graag zien gebeuren.'

Met de dood kon Willy Minnebo uiteindelijk geen politiek akkoord afsluiten, laat staan een verzekering.

Stijn Tormans

Knack 25-04-2012 pag. 83

Tags: