‘Als de brug een ja-stem krijgt, wil ik niet dat hier paniek uitbreekt'

ANTWERPEN - Anderhalf jaar geleden schudden de scholieren van zorginstelling Sint-Jozef, een school voor leerlingen met een handicap, met hun protest Antwerpen wakker voor de komst van de Lange Wapper. Hun school ligt vlak bij het tracé van de fel omstreden brug. Directeur Peter Van Houtven leeft evenwel in alle rust naar de volksraadpleging van zondag toe.

Als de Lange Wapper ons politiek wordt aangesmeerd, zijn we beetgenomen', liet Peter Van Houtven, directeur van Sint-Jozef op 20 juni 2008 noteren. Het was de vrijdag waarop een honderdtal leerlingen van de zorginstelling voor andersvaliden op de Grote Markt actie voerden tegen het BAM-tracé. De ruwweg 550 gehandicapte leerlingen krijgen de Lange Wapper pal boven het hoofd. ‘Wij willen Wapper weg', klonk het. Voor Straten-Generaal en Ademloos was de protestmars een belangrijke steun in hun strijd tegen het viaduct. ‘Ik durf beweren dat wij Antwerpen mee uit de onwetendheid hebben gehaald. Veel mensen dachten toen nog dat het een brug was over de Schelde en niet over de koppen van de zwaksten', zegt directeur Van Houtven.

Plant u de volgende dagen nog acties met de school?

Van Houtven: ‘Neen, heel wat leerlingen en hun ouders zijn weliswaar bezorgd, maar tegelijkertijd niet stemgerechtigd. Ook ikzelf niet. Slechts een minderheid van onze leerlingen woont in de stad. Daarbij wil ik nog één misvatting de wereld uit helpen. Volgens veel mensen weten onze leerlingen niet waarover het gaat. Wel, in hoofdzaak zitten hier leerlingen met een fysieke beperking. Deze kinderen zijn dus goed op de hoogte. Wij proberen hen zo eerlijk mogelijk in te lichten door de verschillende standpunten aan bod te laten komen. Met een eenzijdig pro- of contraverhaal zijn zij niet gebaat. Als de brug een ja-stem krijgt, wil ik niet dat hier paniek uitbreekt.'

Wat dan? Les geven onder een viaduct?

‘Met of zonder Lange Wapper, wij willen hier sowieso weg. Toen de school hier begin jaren '60 werd neergepoot, was dit een rustige omgeving. Nu zijn we omgeven door industrie, snelwegen en een stelplaats van de Lijn. Voor ons is er maar één goede optie en dat is verhuizen. Vanuit de politiek is ons dat ook beloofd. Maar wie zal zeggen wanneer? Mogelijk krijgen we dus nog les onder de Lange Wapper.'

Hoe is uw relatie met de BAM ondertussen?

‘Ze zijn bijgedraaid. De vorige directeur heeft destijds meermaals contact gezocht met de BAM, maar hij werd compleet genegeerd. Karel Vinck is ondertussen met mij komen spreken en dat voelde niet aan als een goedkoop charme-offensief. Ik werd ernstig genomen en heb er een constructief gevoel aan overgehouden. De BAM communiceert nu duidelijk. Ze draaien niet rond de pot en houden ons evenmin illusies voor.'

In wie hebt u het meeste vertrouwen, de BAM of de actiegroepen?

(twijfelt lang) ‘Ademloos heeft destijds tijdens onze betogingsmars hun wagon aan onze trein gehangen, terwijl het een autonome actie was van Sint-Jozef. Wij wensten niet te worden gebruikt door actiegroepen. De manier waarop de BAM ons dan weer een verkeersader boven het hoofd heeft gesmeerd, is bedenkelijk. Maar nu vertrouw ik hen wel. Ook voor het buikgevoel van de mensen van Ademloos heb ik veel respect. BAM of Ademloos is kille ratio tegen emoties. Twee complete visies die niet zijn te verzoenen. De vraag is wat wij daar als samenleving bij winnen. De beste keuze op 18 oktober bestaat volgens mij niet.'
Jochen Vandenbergh
de Standaard 13-10-09