‘Op de luchtfoto's zijn onze huisjes uitgegomd'

Bewoners Elzasweg wonen onder geplande Lange Wapperbrug — ANTWERPEN - Als de Lange Wapper er komt, kijken de bewoners van de Elzasweg aan het Straatsburgdok binnen enkele jaren uit op de reusachtige pylonen van de brug. ‘Het zou een ramp zijn mocht ze gebouwd worden. Vanuit onze slaapkamer kijken we dan op het viaduct', klinkt het.

Stephanie Vanden Berghe (21) wijst met haar vinger naar de cover van de brochure van Noriant, de bouwgroep die geselecteerd is om het BAM (Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel)-tracé met de Lange Wapperbrug uit te voeren. ‘Kijk', wijst ze naar een luchtfoto. ‘Hier ligt ons huisje. De woningen van de drie andere huurders in de straat zijn weggeretoucheerd. Als deze brug er komt, wordt het een ramp. Voor iedereen.'

Het BAM-tracé mag dan al optimaal gebruik maken van het havengebied om zo weinig mogelijk overlast te veroorzaken, toch zijn er wijken, bewoners en scholen die rechtreeks zullen getroffen worden. Vorig jaar protesteerden honderd leerlingen van het Sint-Jozefinstituut in de Galjoenstraat tegen het feit dat de aansluiting van de Lange Wapper op de E19 vlak boven hun school zou komen. En op 4 juli gaf de auditeur van de Raad van State restauranthouder Gunther Dieltjens gelijk in zijn klacht tegen de komst van de brug, die een schaduw zou werpen over zijn gerenommeerde zaak Het Pomphuis.

‘De buurt vecht. Maar hier in onze straat gebeurt het in stilte', stelt Stephanie, die sinds haar zesde met haar stiefpapa Eddy Pieters aan de Elzasweg woont. ‘Niet panikeren is ook het credo van onze buurman Bert', weet Elsy De Backer, die het al tien jaar met haar man Wim Van De Weyer en dochtertjes Tabitha en Sveva in de miniverkaveling aan de haven naar haar zin heeft. Ook buurvrouw Elza De Clerck, die er sinds 1942 een huisje huurt, blijft discreet op de achtergrond. ‘Zelfs mijn man wil er niet te veel ruchtbaarheid aan geven', klinkt het. ‘We wachten allemaal bang af. De peilingen rond de volksraadpleging leren ons dat het kantje boordje zal zijn. Fifty-fifty. Evenveel voor- als tegenstanders', aldus Elsy.

Niemand wil hardop nadenken over de Lange Wapper die er pas binnen enkele jaren zou liggen. ‘Da's nog veraf. Wij maken ons vooral zorgen over de werfzones, vlak bij onze huisjes. Ik slaap nu al met oorstopjes omdat vrachtwagens al van 5 uur 's ochtends over de Straatsburgbrug razen. Maar dat lawaai is peanuts in vergelijking met het werfverkeer dat hier zal passeren', legt Stephanie uit.

Om daarover uitsluitsel te krijgen, vroeg Elsy de Backer bij de BAM een plan op van de toekomstige werfzones. De grootste werf voor de bouw van de twee pylonen van de Lange Wapper komt aan het Straatsburgdok. Volgens communicatieverantwoordelijke Annelies Vrints zou de overlast aan de Elzasweg beperkt blijven omdat het gros van het materiaal over het water zal vervoerd worden. ‘Maar,' voegt Vrints van de BAM er in de mail aan toe, ‘we sluiten niet uit dat vrachtwagens de Elzasweg zullen gebruiken om naar de centrale werfzone te rijden. Het is immers een openbare weg.'

‘Ze zegt het heel subtiel', reageert Stephanie. ‘Maar als je het bericht goed analyseert, weet je dat we jaren in het stof en het lawaai zullen zitten. Toch ziet mijn stiefvader het nog zitten. Hij is verknocht aan de Elzasweg. Het is hier ook ontzettend mooi. We kijken nu nog uit op het water, maar dat zal veranderen.'

Elsy De Backer, die op tien meter van de brug zou wonen, denkt er net hetzelfde over. ‘Ik vrees vooral de donkerte. Momenteel hebben we nog veel lichtinval, maar eens de Wapper er zal zijn, zullen we waarschijnlijk zes maanden per jaar in de duisternis zitten. Het blijft koffiedik kijken hoe we daar mee zullen omgaan.'

Elsy: ‘Wat veel mensen vergeten is dat de discussie - voor of tegen een brug - rond mensen draait. Afgelopen weekend fietste een gezin voor onze deur. Ze zeiden dat de ligging van brug niet eens zo slecht is. Wel, ik heb die man aangesproken en hem gezegd dat we dan vanuit onze slaapkamer op het viaduct zouden kijken. Hij slikte, en zei: Oei, dat is natuurlijk een ander verhaal.'
Christine De Herdt
de Standaard 14-10-09