Durven wij nog bruggen bouwen?

Als de ontwerper van de Lange Wapper zelf al aangeeft dat het niet goed genoeg is, wat moet de Antwerpenaar daar dan van denken? Nee dus, op die vraag. En wat dan? En wat nu?

Bart De Wever is Antwerps gemeenteraadslid en voorzitter van N-VA. Wij zijn geen ingenieurs, geen stedenbouwkundigen en hebben hoegenaamd niet de pretentie milieudeskundigen te zijn. Toch is het uiteindelijk aan ons politici om beslissingen te nemen over het sluiten van de Antwerpse ring en de prijs die we daarvoor willen betalen. Zelfs een raadgevend referendum zal daar niets aan veranderen.

Met die wetenschap op zak hebben we vanuit de N-VA, met Jan Peumans op kop, de BAM kritisch opgevolgd en alle middelen ingezet waarover een volksvertegenwoordiger kan beschikken. Met het decreet inzake de controle op grote infrastructuurwerken hebben we de BAM verplicht om periodiek te rapporteren over haar werkzaamheden.

We maakten ijverig gebruik van ons parlementair controlerecht en we vroegen het Rekenhof om alle rekenwerk nog eens over te doen. Dat proces loopt al meer dan vier jaar en in al die tijd hebben we de Antwerpse burgemeester niet gezien of gehoord.

Vandaag liggen de zaken plots anders. Wie nu kritische vragen stelt over het alternatieve studiewerk van Arup/Sum en naar de veiligheid in de tunnel vraagt of het Rekenhof erbij wil betrekken, wordt door sommigen in het 'Lange Wapperkamp' gestopt of tot de 'BAM-lobby' 
gerekend.

Het concept van Arup/Sum oogt inderdaad mooi en kan een uitweg bieden voor de stedenbouwkundige aspiraties van Antwerpen. Maar is het concept veilig, technisch en financieel haalbaar? Wij hebben geleerd dat politiek de kunst van het haalbare is en zoeken daar nu volop een antwoord op.

Het siert Ian Gardner van het Britse Arup dat hij de eerlijkheid opbracht ons in het Vlaams Parlement duidelijk te maken dat de oplossing van Arup/Sum "niet de enige is", dat er nog veel studiewerk moet gebeuren en dat de BAM verder staat in het doorrekenen van de milieueffecten.

Kortom: vandaag ligt er zeker nog geen volwaardig alternatief voor en is het verhaal van Arup/Sum niet rijp voor besluitvorming, laat staan voor een referendum met twee vragen.

Het is die beroepsernst van Ian Gardner die ik in dit dossier ontzettend mis bij sommige van zijn collega's en sommige van onze collega's. Hoewel, ook in de categorie van politici moeten we uitzonderingen maken.

Neem nu de burgemeester van de Antwerpse buurgemeente Zwijndrecht, Willy Minnebo. Die man gebruikt het dossier van de Oosterweelverbinding als een hefboom voor de duurzame ontwikkeling van zijn gemeente. Vervolgens gaf hij op dezelfde dag van de Antwerpse gemeenteraad - een gunstig advies mits voorwaarden over de Oosterweelverbinding. Tegelijk koppelt hij de volksraadpleging los van het advies bij de stedenbouwkundige vergunning. Behoort de Zwijndrechtse burgemeester nu ook tot de BAM-lobby? Wij denken van niet.

Wat een kleine gemeentelijke administratie moet kunnen, moet ook in Antwerpen mogelijk zijn: de lasten van het hoofdwegennet opvangen door lusten te creëren voor de Blancefloerlaan, de leien, de kaaien, de Groenendaallaan, de Bredabaan, de Ten Eeckhovelei.

Maar al te lang bleef men maar doorjammeren over de gefnuikte ambities voor 't Eilandje. En nam niemand het initiatief om het debat te verleggen naar wat vandaag al een probleem is: de huidige barrière van de Antwerpse ring voor de tienduizenden inwoners van  Merksem en Deurne-Noord, van de wijken Dam en Stuivenberg.
Bouwheer Noriant kon in het Vlaams Parlement niet anders dan vaststellen dat na vijftien jaar studiewerk de leefbaarheid ter hoogte van het Sportpaleis niet verzekerd is. Dat is onthutsend en maakt van deze volksraadpleging nu al een maat voor niets. Want als de ontwerper van de Lange Wapper zelf al aangeeft dat het niet goed genoeg is, wat moet de Antwerpenaar daar dan van denken? Nee dus, op die vraag. En wat dan? En wat nu?

Vele collega-politici vinden het verdomd lastig om te laveren tussen de klippen van de soms zeer ondoorzichtige besluitvorming die op de tekentafels tot stand is gekomen. Anderen voelen zich minder geremd en kwetteren er vrolijk op los. Infantiele kreten zoals "een nee voor de brug is een ja aan de tunnel" zijn het resultaat.

Campagneteams staan klaar om onze bussen vol te proppen met hoestende kindjes. Wie meer middelen heeft, ziet al grote barnumcampagnes op gang trekken. Het effect is in beide gevallen averechts. Laat ons vooral niet in die val trappen. Wij worden geacht, mag het nog, bruggen te bouwen. De burgemeester voorop. Wie verder politieke spelletjes meent te moeten spelen, laat Antwerpen met niets achter. Geen brug, geen tunnel, geen trams, geen autoluwe binnenstad.
De Morgen 07/09/09