lezersbrief: Karel Vinck vrijgesproken

Het asbest verhaal: baten voor de industrie en kosten voor de gemeenschap
Karel Vinck werd in beroep  vrijgesproken in het rechtsgeding dat door asbest slachtoffers van het Italiaanse Eternit  was aangespannen. Goed nieuws voor Vinck maar niet  voor de asbest slachtoffers die van het kastje naar de muur worden gestuurd want geen van de verantwoordelijken was zich destijds van enig kwaad bewust. Ook Vinck wist naar hij beweert in 1973  niet van de kankerverwekkende eigenschappen van asbest. Niet eens onaannemelijk voor een jonge zuiver  economisch denkende manager. Toch was toen al langer bekend dat asbestblootstelling  de voornaamste oorzaak was van mesothelioom. Niet minder dan 317 medisch wetenschappelijke publicaties behandelden het onderwerp asbest en kanker tussen 1965 en 1973 (bron PubMed). Maar medische literatuur werd door de asbest lobby angstvallig gemeden. Zelfs in het rapport van de US Geological Society (USGS 2006) wordt terloops vermeld dat  het verband tussen blootstelling aan asbest en  kanker van het ademhalingsstelsel  reeds vast stond op het einde jaren van de jaren vijftig!   Door deze ontkenning van de medische literatuur duurde het nog tot 2005 (en nog eens 4181 publicaties verder) vooraleer asbest in de EU definitief werd verboden. Daarmee werd  de huidige en komende generatie  opgezadeld met een loodzware erfenis: asbest is alomtegenwoordig, duurzaam en dus onafbreekbaar.  Het USGS  rapport laat becijferen dat er in België tussen 1960 en 2005 nog 1 509 000 ton asbest werd verwerkt en achterbleef, dus ruim  nadat het verband tussen asbest en kanker bewezen was. Tezamen met de  naar schatting  588 000 ton asbest tussen 1920 en 1960,  betekent dit dat per Belg er ergens in dit land 190 kilogram asbest verborgen zit. En ook vandaag weet  niemand waar al die tonnen asbest in dit land zich bevinden. In uw pas gekochte huis? In uw tuin?  In het jeugdlokaal? Af en toe wordt het per toeval ‘ontdekt’… als u geluk heeft tenminste! Zoals mijn zoon die vrijwilligerswerk deed in het jeugdlokaal en tijdig werd gewaarschuwd dat hij nietsvermoedend in een grote stofwolk een asbestpaal aan het afschuren  was.
Het asbest verhaal is niet uniek. Ook vandaag wordt door bedrijfswereld en politiek nauwelijks rekening gehouden met milieu- en/of gezondheidseconomische kosten. Bij het Lange Wapper project worden enkel de bouwkosten berekend en komen gezondheidseconomische kosten van lucht- en lawaaivervuiling niet aan bod. In het jarenlang aanslepende dossier van de nachtvluchten op Zaventem worden de nachtelijke arbeidsplaatsen geteld  maar is  de gezondheid (en gezondheidseconomische schade) van  omwonenden en nachtarbeiders van geen tel.
Dr Marc Goethals
Cardioloog

lees ook:
'Karel Vinck wist wél dat asbest schadelijk is'
BRUSSEL - Jan Fermon, de advocaat van de getroffen families, reageert verontwaardigd op de vrijspraak van Karel Vinck in de Eternit-zaak.
'Ik heb geen idee op welke grond Karel Vinck in Italië in beroep is vrijgesproken, maar dat hij geen weet had van de kankerverwekkende eigenschappen van asbest is pertinent onjuist', zegt advocaat Jan Fermon, de raadsman van een Belgische familie die Eternit voor de rechter daagt.

Van 1973 tot 1975 leidde Vinck de Eternitfabriek in het Siciliaanse Targia. De fabriek sloot in 1995, honderden ex-werknemers stierven aan longvlieskanker, een typisch gevolg van blootstelling aan asbest. Honderden anderen werden ziek.

Vinck is in 2006 samen met andere topmanagers van Eternit in Italië veroordeeld voor onvrijwillige doodslag. De rechtbank verweet hen de gezondheidsrisico's die verbonden zijn aan het werken met asbest in grove mate te hebben veronachtzaamd.

De rechter oordeelde dat het management helemaal niets deed om de arbeiders te informeren over de mogelijke gevolgen en dat men ook helemaal geen maatregelen nam om hen te beschermen. Karel Vinck werd veroordeeld tot drie jaar voorwaardelijke gevangenisstraf.

Maar het hof van beroep van het Siciliaanse Catania heeft zopas die uitspraak vernietigd en heeft Vinck vrijgesproken in de zaak (DS 8 augustus).

Vinck heeft zich altijd verzet tegen zijn veroordeling. 'Ik heb destijds alles gedaan wat mogelijk was om de werknemers te beschermen, op basis van de kennis die ik toen had. Ik was er niet van op de hoogte dat asbest kanker kon veroorzaken.'

'Nonsens', vindt Jan Fermon, de advocaat van de getroffen families, 'ze wisten het al lang. Men vermoedde al aan het eind van de Tweede Wereldoorlog dat er een verband was tussen asbest en de dodelijke longvlieskanker. Eind jaren zestig is dat verband duidelijk beschreven in de wetenschappelijke literatuur.'

'Dat Eternit en Karel Vinck zeggen dat ze dat destijds niet wisten, is niet alleen bijzonder ongeloofwaardig, het is ook een grove leugen. Er zijn genoeg feiten die aantonen dat Eternit met opzet de waarheid over kanker en asbest heeft verzwegen. Ze hebben ooit de opdracht gegeven die informatie van hun etiketten af te halen. Een toenmalige directeur van Eternit is de arts die het verband tussen asbest en kanker aan het licht had gebracht, te lijf gegaan.'

'Tot twintig jaar na het bekend worden van de schadelijke gevolgen van asbest, is Eternit gewoon verder blijven doen. Met alle gevolgen van dien. Eternit heeft altijd de maffiose strategie van de stilte gehanteerd.'

Vinck zelf beweert het tegendeel en zegt dat hij destijds niet op de hoogte was van de gevaren van asbest en dat hij een vervangmiddel heeft laten zoeken zodra hij over schadelijke effecten hoorde.Vinck werkte twaalf jaar lang voor Eternit, het Belgisch-Zwitsers bedrijf dat asbestcement maakte en daarmee onder meer leien, vlakke platen en golfplaten produceerde.

Auteur: (dim)  de Standaard 10-08-09

http://www.standaard.be/Meningen/Forum/Index.aspx?pageName=detail&forumId=1042842

http://www.standaard.be/Meningen/Forum/Index.aspx?pageName=detail&forumId=1040525

http://www.standaard.be/Meningen/Forum/Index.aspx?pageName=detail&forumId=1040168