Bewoners verenigen zich tegen geluidshinder

kade rechteroever

Linda Van den Bulck stond nooit stil bij de invloed van lawaai op de gezondheid tot haar man een hartaanval kreeg. “Mijn ogen gingen toen open”, zegt Linda.

Linda woont al dertig jaar in de Weerstandlaan in Borgerhout. Zij omschrijft de buurt als een fijne, groene buurt met veel sociaal engagement. Alleen de E313 vormt een doorn in haar oog. “Door het toenemend verkeer is het lawaai niet langer houdbaar”, zegt ze.

 

“In de tuin zitten, is uitgesloten. Er worden hier geluidswaarden van 73 decibels gemeten. De Europese norm is 55 decibels. Buiten dit groot ongemak, heb ik nooit stilgestaan bij de gevolgen. Iets meer dan een jaar geleden kreeg mijn echtgenoot een hartaanval. Hij is een vijftiger, maar in zeer goede conditie.

Hartaanval
Mijn man was leerkracht lichamelijke opvoeding. Alles is gelukkig weer in orde, maar de artsen begrepen niet wat de oorzaak was van de hartaanval. Ik deed dan zelf wat opzoekingswerk en kwam tot de conclusie dat het lawaai in de buurt de oorzaak was.”

Dokter Guido Verbeke bevestigt dat. “Lawaai kan verschillende gezondheidsproblemen veroorzaken. Dit kan gaan van psychologische problemen tot hartritmestoornissen. Mensen beseffen het niet altijd, maar lawaai verstoort daadwerkelijk de nachtrust. Wie bij 55 decibels met de ramen open slaapt, loopt zes keer meer kans op een verhoogde bloeddruk. Als het 0 raam wordt gesloten, dan is die kans ‘maar’ twee keer.”

Geluidsactieplan
Els Jacobs woont in de Deurnese wijk Ten Eeckhove naast de Ring. “Het lawaai maakt de buurt onleefbaar”, zegt Els. “Het plaatsen van dubbel glas helpt niet. Veel buren hebben de wijk verlaten omdat ze het lawaai beu zijn. ’s Nachts zijn er twee uurtjes dat het rustiger is. Als er ’s morgens een ongeval is gebeurd op de Ring en het verkeer staat stil, dan verslapen we ons, want we worden niet gewekt door het lawaai.”

Linda en Els dienden beiden een bezwaarschrift in tegen het Vlaamse ontwerp van het Geluidsactieplan.

 
Foto: Thomas Legrève

 

Het Vlaamse Geluidsactieplan (GAP) voor de agglomeratie Antwerpen krijgt een onvoldoende. Dat is het oordeel van een coalitie van de actiecomités stRaten-Generaal, Ademloos, bewonersgroepen en politici van Groen! en PvdA. Zij dienen bezwaarschriften in tegen het GAP.

Enkele bezwaren en voorstellen:

  • De overheid moet de kosten terugbetalen voor isolerend glas en rolluiken.
  • Er is onvoldoende aandacht voor het effect van lawaai op de gezondheid.
  • Het plan houdt geen rekening met de Vlaamse beslissing rond de Oosterweelverbinding.
  • In Antwerpen moeten er meetpunten komen voor geluid.
  • 10 decibels (dB): net hoorbaar, vallend blad.
  • 40dB: huiskamer, slaapkamer, vogels bij zonsopkomst .
  • 70dB: verkeer op de snelweg, druk kantoor, elektrisch scheerapparaat.
  • 90dB: zeer hinderlijk, gehoorbeschadiging na acht uur, zware vrachtwagen, bulldozer, druk verkeer, gillend kind. svw

Sacha Van Wiele

Gazet van Antwerpen 26-01-2011
http://www.gva.be/antwerpen/bewoners-organisaties-en-partijen-verenigen-zich-tegen-geluidshinder.aspx

 

Een beweging die kan bewegen

Een gelegenheidsverbond van Antwerpse actiegroepen en politieke partijen heeft gebruikgemaakt van het openbaar onderzoek om bezwaren in te dienen tegen het Geluidsactieplan van de Vlaamse overheid. Heel veel zal het niet uithalen, maar toch is het in meer dan één opzicht een opmerkelijk feit.

Allereerst hebben de actievoerders zeker een punt als ze geluidsoverlast op de agenda willen zetten. De voorbije jaren hebben vele wetenschappelijke studies aangetoond dat deze vorm van milieuhinder in het verleden schromelijk is onderschat. Wonen in de buurt van een drukke verkeersas of een andere bron van lawaai heeft een bewezen effect op de gezondheid, zelfs als je denkt er geen last van te hebben.

Europa heeft een norm bepaald die aangeeft wanneer geluid schadelijk wordt voor de gezondheid: 55 decibel. In een aantal woonwijken in de omgeving van de Antwerpse Ring worden overdag waarden van 73 decibel of nog meer gemeten. En bij uitbreiding zit het overgrote deel van het grondgebied van de stad Antwerpen constant boven de norm. Dat is het gevolg van foute keuzes inzake ruimtelijke ordening die een halve eeuw geleden zijn gemaakt. Je kan de klok niet terugdraaien, maar veel gekker moet het toch niet worden. Daarom had Vlaanderen al in 2009 een Geluidsactieplan aan Europa moeten voorleggen. Tot dusver is dat nog niet gebeurd.

Het feit dat voor dit protest de sterke actiegroepen Ademloos en stRaten-generaal de krachten bundelen met Groen! en de PVDA, is ook politiek interessant. Het debat over de Oosterweel heeft al deze groeperingen steeds meer op dezelfde golflengte gebracht. Hier is een volksbeweging aan het groeien die bij de lokale verkiezingen van 2012 haar stempel wil drukken op het resultaat.

Vooral de twee betrokken politieke partijen kunnen voordeel halen uit deze alliantie. Voor de PVDA kan ze het duwtje in de rug opleveren dat de partij nodig heeft om één of twee zetels te veroveren in de gemeenteraad. En Groen!, dat in Antwerpen toch al de wind in de zeilen lijkt te hebben, krijgt via de actiegroepen toegang tot een kiezerspotentieel dat nieuwe stemmen kan opleveren.

In een tijd waarin de meeste politieke partijen het rechtstreekse contact met hun achterban grotendeels zijn verloren, zijn de ervaren en communicatief sterke actiegroepen een factor geworden om rekening mee te houden in de Antwerpse politiek.

Door Lex Moolenaar
Gazet van Antwerpen 26-01-2011
http://gva.typepad.com/standpuntantwerpen/2011/01/een-beweging-die-kan-bewegen.html

 

 

 

Tags: