Ben Weyts en de Oosterweel

kade rechteroever

Terwijl afgelopen week zowat alle lichten betreffende Oosterweel op rood sprongen, en er in de verte onder de vorm van een volksraadpleging en een procedure bij de Raad van State, nog meer lichten dreigend op onveilig staan, blijft Ben Weyts als een volleerde spookrijder, geloven dat dit dossier, dat al vijftien jaar vast zit, binnenkort wordt losgetrokken en dat hij binnenkort mag schuppen.

En via de media probeert hij het beeld te creëren bij de publieke opinie dat het alleen maar wat vervelend figuren zijn, dwarsliggers, mensen die polariseren, die de oorzaken zijn van de problemen.

Daarbij wordt al te gemakkelijk voorbijgegaan aan de totaal foute beleidskeuzes die vorige eeuw zijn gemaakt om te kiezen voor dit tracé dat door heel wat specialisten met zeer veel scepsis wordt bekeken én de procedures die de overheid voor dit soort dossiers heeft voorzien waarbij continu tegen de lamp wordt gelopen.

Tenslotte maakt hij zichzelf en zijn kiezers wat wijs dat de Oosterweel zichzelf terugverdient. Integendeel: door te blijven volharden zullen de volgende generaties met een nog veel ergere mobiliteitsknoop dan nu het geval is en jarenlange aflossingen geconfronteerd worden. Het is dus het project zelf dat zo slecht is dat het alles tegenhoudt.

En als het op een normale manier niet lukt, gaat er dan overgegaan worden tot een Nooddecreet?

We weten hoe dit afgelopen is met het Saeftinghedok! Wie stop deze leerling-tovenaars?

Ivan Derycke
Borgerhout
Gazet van Antwerpen 17-01-2017 pag. 23

Tags: