Residentie Noordkasteel (17)

kade rechteroever

Leontine over toen: "Eerst namen we de Sint-Annekesboot. Het begon al met de heerlijke pekgeur van de aanlegsteigers in de gloeiende zon. En natuurlijk het zomers geluid van de gierzwaluwen. Dan de tocht door het schilderachtige groen en de mooie bruggetjes van het domein. Tot aan ons plekje dichtbij het strand, voor het graven van putten. Er was een stuk afgezet ondiep water voor de kleintjes, het 'kiekenkot'. Honderden Antwerpse kinderen hebben daar leren zwemmen. Hun ouders kruisten opgelapte binnenbanden van fietsen over hun lijfjes om hen boven water te houden. Dan aanschuiven om in ruil voor je kleren tegen betaling een genummerd elastiekje voor rond je enkel of arm te halen. En vervolgens heerlijk meezwemmen op moeders rug, voor de gelegenheid in zilver-lamé badpak met zedig rokje. Na de picknick - meegebracht van thuis, wie meer geld had, en meer geduld, haalde zijn eten uit het frietkraam - moest je wachten. Dat was balen, maar niemand verbrak de ongeschreven regel: na het eten twee uur lang niet zwemmen. De meppen van de ouderen waren in die tijd goedkoop. Uiteindelijk mocht je er toch weer in. Af en toe kreeg je een beet van een horzel. Tenslotte terug naar huis, alweer verlangend naar je volgende bezoek, onder het geluid en het zwenken van de gierzwaluwen."

 

    

 

    

 

    

 

    

 

    

 

    

 

    

 

    

 

    

 

    

 

14-06-2014

www.facebook.com/anne.provoost

Tags: