De auto: levensnoodzakelijk voor onze economie?

Het ultieme argument in debatten over mobiliteit is vaak: "Maar de auto is van enorm economisch belang."
Eigenlijk is dat een argument dat totaal naast de kwestie is, want het heeft niks met mobiliteit te maken. Sterker nog: het heeft ook niets met economie te maken. Toch zeker niet in de zin van 'economie' in z'n oorspronkelijke betekenis: de manier waarop wij de schaarse middelen afstemmen op onze behoeften. In de auto-business gaat het al lang niet meer om het voldoen aan behoeften, wél om het creëren van behoeften waarvoor al producten zijn ontworpen (en soms zelfs al geproduceerd).
Het verklaart mee de schizofrenie die onze maatschappij vandaag kenmerkt. De ene dag zijn we blij dat er weer zoveel meer auto's geproduceerd en verkocht zijn, de volgende dag betreuren we dat er te veel auto's op de weg zijn. Op het ene moment subsidiëren we de burgers om nieuwe auto's te kopen, op het andere tellen we miljoenen neer voor campagnes om diezelfde burgers te overtuigen vooral geen gebruik te maken van die gesubsidieerde auto.
Maar voor wie dit alles nog niet overtuigend genoeg vindt, zijn er ook nog de naakte cijfers: op dit moment zorgt de naar eigen zeggen voor onze economie levensnoodzakelijke auto-industrie voor de tewerkstelling van 75.000 mensen (ziekenhuizen en dergelijke niet meegerekend), precies even veel als de nieuw opkomende 'groene' industrie.
De cijfers komen niet uit mijn duim, maar zijn afkomstig van het in deze onverdachte 'Agoria', dat één en ander becijferde op vraag van de VRT.

Kris Peeters 20-09-2010
http://deanderekrispeeters.spaces.live.com/Blog/cns!F8782529305AA77E!1553.entry