In de kijker: Wim Van Hees

Wim van Hees krijgt Lifetime Achievement Award van Stichting

Vandaag een volle pagina in De Standaard: Wim Van Hees, de eerste V van VVL, krijgt een Lifetime Achievement Award toegewezen van de Stichting Marketing, die elk jaar een aantal toonaanzettende marketeers tot Master Marketeer benoemt.

Een hele eer voor een man, die met zijn scherpe inzichten en niet aflatende energie telkens weer de agenda bepaalt. We zijn blij voor Wim en fier op het feit dat we zijn naam mogen dragen.

VVL BBDO 20-10-2010
http://press.vvl.bbdo.be/wim-van-hees-krijgt-lifetime-achievement-award-van-stichting-marketing

In de kijker: Wim Van Hees

In 1972 was hij medeoprichter van een reclamebureautje dat bij zijn pensioen in 1997 de nummer twee in België was. 'Maar zonder Ademloos zou ik deze award nooit gekregen hebben'.

Een 'populist in de pels van de Vlaamse regering', noemde het Nederlandse Financieele Dagblad hem vorig jaar met een wat vreemde beeldspraak. Die belangstelling in de Nederlandse pers had Wim Van Hees echter niet alleen te danken aan het feit dat hij in Antwerpen een referendum wist af te dwingen over de Oosterweelverbinding. Ook het feit dat hij een Nederlander was, sprak natuurlijk tot de verbeelding van onze noorderburen.

Van Hees is namelijk een echte Nederbelg. Hij werd geboren in Oirschot, halverwege tussen Eindhoven en Tilburg, als tweede in een gezin van tien kinderen. Breed hadden ze het niet thuis, en Van Hees begon, een dag na zijn zeventiende verjaardag, dan ook te werken. Bij Philips in Eindhoven, op de afdeling internationaal marktonderzoek en documentatie. Daar leerde hij het marketingvak: 'Philips was mijn universiteit', zou hij later zeggen.

Begin jaren zestig verhuisde hij naar België. Niet om fiscale redenen, wel omdat er in Zuid-Nederland woningnood was. Hij werkte even als administratief bediende bij een groothandel in Limburg, maar in 1966 verzeilde hij in het reclamevak, bij Intermarco Publicem in Brussel. Zijn werk bestond er voornamelijk uit het vertalen en aanpassen van campagnes uit het Frans naar het Nederlands. Zo ging dat nog in die tijd.

In 1972 richtte hij, samen met Aldo Vlessing, een eigen reclamebureau op in Antwerpen. Dat werd het latere VVL -Van Hees, Vlessing, Lagrillière- dat in 1983 zou fusioneren met de Belgische vestiging van het Amerikaanse BBDO. Het bureau, dat een sterke focus had op strategie, slaagde erin veel jong talent naar zich toe te trekken. Zo haalde Van Hees bijvoorbeeld Patrick Janssens weg bij het onderzoeksbureau Dimarso, waar hij directeur was.

Van Hees bleef managing director en voorzitter van de groep BBDO in ons land, tot hij in 1997 'na veertig jaar onafgebroken redelijk tot hard werken', de fakkel doorgaf aan Patrick Janssens en met vervroegd pensioen ging. Op dat moment was VVL/BBDO opgeklommen tot het tweede reclamebureau van België.

Ook tijdens zijn beroepsactieve jaren was Van Hees niet wars van maatschappelijk engagement. In 1991, na de 'Zwarte Zondag' waarin het toenmalige Vlaams Blok een eerste forse verkiezingsoverwinning had geboekt, werkte hij samen met Patrick Janssens de strategie uit van de vzw Hand in Hand, een beweging voor verdraagzaamheid. Tot 1996 bleef hij er verantwoordelijk voor de communicatie en de sponsorwerving.

'Van 1997 tot 2007 heb ik herontdekt wat vrije tijd was', zegt hij in zijn curriculum. Maar aan die zorgeloze jaren kwam een eind toen hij zich ging interesseren voor het Oosterweel-dossier. Uit eigenbelang eerst: Van Hees woont in Antwerpen op Linkeroever, vlak bij het Sint-Annabos. En, zegt hij, 'ik kreeg nooit een antwoord op de vraag hoeveel camions er door onze buurt en door het bos zouden gaan rijden wanneer de Oosterweelverbinding er kwam.'

Aanvankelijk probeerde hij het met een eenmansactie: 'LO (Linkeroever, red.) zegt NO tegen camionnenbaan door St.Annabos', zette hij op een grote poster voor zijn eigen deur. 'De grootste flop uit mijn carrière', zou hij dat initiatief later zelf noemen.

Maar toen hij, samen met enkele andere gepensioneerden, de vzw Ademloos uit de grond stampte, lukte het wel. Hét argument waarmee hij erin zou slagen om de Antwerpenaren te mobiliseren tegen de Lange Wapper, werd hem aangereikt door een arts: hij wees op de gevaren van het fijn stof van al dat verkeer voor de gezondheid van de omwonenden.

Als ervaren reclameman begreep Van Hees onmiddellijk dat hij daarmee een veel sterker verhaal had dan wanneer hij zou wijzen op de negatieve gevolgen op het milieu of de mobiliteit. En dus realiseerde hij wat andere actievoerders, zoals de al langer bestaande StRaten-Generaal van Manu Claeys nooit echt gekund hadden: een brede beweging op gang brengen. Maar tegelijk was hij ook slim genoeg om een stevige strategische alliantie te sluiten met StRaten-Generaal en andere actiegroepen.

Met het bekende gevolg: zonder grote budgetten maar met veel creativiteit en de inzet van vele vrijwilligers zamelde Ademloos de 60.000 handtekeningen in die nodig waren om een referendum af te dwingen. Bijna exact een jaar geleden wezen de Antwerpenaren daarin de Lange Wapper af.

Van Hees krijgt wel eens het verwijt dat hij in zijn acties geen populisme schuwt. Maar dat Ademloos zowel gehaat als geprezen wordt, bewijst dat het een sterk merk is, zegt hij zelf. 'Alles wat ik in mijn leven ooit heb geleerd, heb ik kunnen gebruiken in Ademloos. En zonder Ademloos zou ik deze life time achievement award nooit gekregen hebben.'

Wim Van Hees ontvangt de life time achievement award op 28oktober, op de Master Marketers Award Evening van de Stichting Marketing.

http://www.stichtingmarketing.be/nl/activities/
Karin De Ruyter
De Standaard 20-10-2010
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=BV311G67