Brieven van Dikke Freddy

In de aanloop naar het Referendum op zondag 18 oktober, worden niet alleen kilometers drukwerk verspreid, maar zullen ook een groot aantal Antwerpse artiesten hun beste beentje voorzetten. Dit om duidelijk te maken waarover het gaat: Antwerpen wil geen autosnelweg, annex viaduct boven de stad. Antwerpen is een stad om te wonen, te leven. Liefst op een gezonde en fijne manier. Antwerpen dient niet opgeofferd aan het Brussels dictaat om van onze stad het rondpunt van het Europees doorgaand verkeer te maken, zeker niet als er een valabel alternatief is.

Op  woensdag 7 oktober hield de Ademloos trein halt aan cultureel centrum De Schelde, Zandvliet.
Hier zorgde de Antwerpse vocaliste Sofie Dykmans & band voor muzikale hoogspanning.
Ingetogen, dan weer uitbundig, van jazz tot latin, het zijn maar enkele omschrijvingen van het zangtalent van Sofie Dykmans, naast haar Ramsy Irani, gitaar, Matthias Heyman, contrabas & Jelle Van Giel, drums.
De Antwerpse formatie " Les Amis de Louis" was er ook.
De bloedmooie Jacobs sisters en dito Jessie Willemse, voerden ons met hun stemmen naar een andere wereld. Vooral uit het repertoire van de jaren ’30 tot '50 (van The Mills Brothers, Louis Armstrong en Tito Puente tot Thelonious Monk), werd een sensuele en energieke toets gedistilleerd. Ook nummers van Franse bodem werden klaargestoomd tot een brok swing met een extra snuifje peper en zout.

Tussendoor werden wij getrakteerd op brieven van Erik Vlaminck, een greep uit het aanbod:

De Brug1:

Aan de heer Karel Vinck, bruggenbouwer.

Geachte Heer Vinck,

Ik heb u reeds eerder aangeschreven in de tijd toen u nog algemeen directeur van de ijzeren weg was. U had toen uit bezorgdheid voor de gezondheid van de reizigers besloten dat er op uw treinen niet meer gerookt mocht worden en vervolgens had u aan een firma waar ik nooit van gehoord had de opdracht gegeven om de asbakken uit uw treinen te laten verwijderen. De firma in kwestie zou volgens de gazetten voor het weghalen van die asbakken ettelijke miljoenen opstrijken. Ik heb u toendertijd voorgesteld om in samenwerking met enkele van mijn kennissen, allen ervaringsdeskundigen, die asbakken uit te breken voor de helft van de prijs maar ik heb helaas nooit enig antwoord op mijn offerte mogen ontvangen.
Thans kom ik u te schrijven in verband met de brug die u over Antwerpen zoekt te bouwen. Ik vind dat een goed gedacht. Ik ben ondertussen al een half leven dakloos in Antwerpen en er is hier een absoluut tekort aan bruggen om onder te slapen. Onder de weinige bruggen die er nog zijn nadat de brug aan de Rooseveltplaats is weggehaald, ligt er zo veel niet gesorteerd groot huisvuil dat geen mens er nog slapen wil. Een moderne, propere brug is dus meer dan welkom.
Ik kom te vernemen dat u last hebt van allerhande verenigingen die tegen uw brug zouden zijn. Laat u daardoor absoluut niet ontmoedigen, meneer Vinck. Er is, zoals u als voormalig algemeen directeur ongetwijfeld zult weten, in de jaren achttienhonderd-en-zoveel ook heftig geprotesteerd tegen de aanleg van de ijzeren weg. De boeren dachten toen dat hun koeien geen melk meer zouden geven ten gevolge van de stoom en het lawaai van de treinen. Welnu, de koeien geven nog altijd melk. De koeien geven zó veel melk dat de boeren hun melk aan de straatstenen niet kwijt geraken.
Desalniettemin durf ik u te vragen om een paar kleine aanpassingen aan uw brug aan te brengen teneinde het comfort ervan te verhogen. Het schijnt dat uw brug op redelijk hoge poten zou komen te staan. Ik vrees dat het daardoor onder uw brug nogal winderig zal worden en dat bij zware regenval de nattigheid er ook onderdoor zou kunnen kletsen. Dat alles zou het slapen onder uw brug redelijk ongemakkelijk kunnen maken. Daarom zou het handig zijn mochten er aan de pilaren van uw brug, op mensenhoogte, comfortabele afdakjes gemaakt worden.
Naar mijn bescheiden mening hoeft u daar zelfs geen extra kosten voor te maken. Vermits u in de opbouw van uw carrière ook nog directeur van de eternietfabrieken geweest bent, bent u allicht ook goed geplaatst om deze firma aan te spreken om bij wijze van sponsoring voor het goede doel enkele camionladingen gegolfde eternietplaten af te staan.
Jaloerse zielen hebben altijd beweerd dat die gegolfde eternietplaten vol asbest zouden zitten. Volgens diezelfde jaloers zielen zou asbest kolossaal gevaarlijk voor de gezondheid zijn. Ik heb in de gazet gelezen dat ze u vanwege de zogenaamde vuiligheid in die eternietplaten zelfs een proces hebben aangedaan maar ik heb eveneens gelezen dat u dat proces glorierijk gewonnen hebt. Er kan dus geen enkel bezwaar zijn om slaapafdakjes in eternietplaten onder uw nieuwe brug te laten aanbrengen. Een duidelijker bewijs van uw onschuld en van de deugdelijkheid van de eterniet zou er niet geleverd kunnen worden.
Sommige van mijn vrienden zeggen dat ze zullen weigeren om onder uw brug te slapen omdat het er vol fijn stof zou liggen. Waar halen ze het in godsnaam vandaan!? Alsof er bruggen zouden bestaan waar geen fijn stof onder ligt! Alsof fijn stof erger zou zijn dan al het niet gesorteerd groot huisvuil dat onder alle andere bruggen van de stad ligt! Nee meneer Vinck, laat u niet van de wijs brengen en bouw uw brug. Ik zou zelfs meer zeggen: bouw meerdere bruggen. Persoonlijk zou ik een bijkomende brug over het Sint-Jansplein en over de Groenplaats een groot gemak vinden want er is daar momenteel echt te weinig plaats om te schuilen.
Ik groet u met de meeste hoogachting,
 
 
Dikke Freddy

De Brug2:

Aan Patrick Janssens, burgemeester van Antwerpen en Berendrecht.

Geachte heer Janssens,

Ik kom uit goede bron in café De Nieuwe Nachtegael te vernemen dat er geen brug over Antwerpen gebouwd gaat worden. De brug zal onder de grond gestoken worden en er zal een tunnel van in Ekeren tot in Doel gegraven worden. Nu die zwarte president van Amerika beslist heeft dat er geen rakettenschild gebouwd gaat worden, lijkt die tunnel mij trouwens een meer dan goede zaak. De Antwerpenaar zal weten waar te schuilen wanneer de Russen of de Chinezen hier binnen vallen. De Antwerpenaar zal u op dat moment meer dan dankbaar zijn.
Dezelfde goede bron in café De Nieuwe Nachtegael verzekert mij ervan dat de aannemers die de brug zouden bouwen alle dagen kreeften eten en champagne drinken. Hun plezier kan niet op. Die mannen hebben niet liever dan dat de brug in ’t water valt. Als de brug niet gebouwd wordt, krijgen die mannen een schadevergoeding waar ze duizend mensen gelijk ik, een jaar lang een leefloon van kunnen uitbetalen. En het vervolg van het spel zal zijn dat diezelfde aannemers vervolgens voor nog meer geld die tunnel gaan mogen graven.
Omdat ik van die gedachte het floeren fillecijn krijg, vind ik dat u maatregelen moet nemen, meneer de burgemeester. Uit berichten in de gazet vernam ik dat de brug die nu een tunnel gaat worden op pilaren van 150 meter hoogte gezet zou worden. Dat is nog een herenhuis hoger dan de toren van de kathedraal. Welnu, meneer de burgemeester, ik zou die aannemers hoe dan ook verplichten om toch één van die brugpilaren neer te poten. Die moet dan niet aan het Sportpaleis gezet worden maar simpelweg bijgebouwd worden aan onze kathedraal zodat die uiteindelijk na vijfhonderd jaar twee torens heeft.
U zult in alle geschiedenisboeken vermeld worden als de eerste socialist die een kerktoren liet bouwen. De kathedraal van Antwerpen zal niet meer moeten onder doen voor de basiliek van Koekelberg. En die aannemers zullen iets minder profiteren van de brug die in ’t water gevallen is om een tunnel te worden.
Ik groet u met de meeste hoogachting,

Dikke Freddy