En de rest kan stikken

In de Vlaamse regering zijn de messen stilaan even scherp gewet als in de federale. Wat de financieringswet is voor Elio Di Rupo en de PS en bij uitbreiding de federale regering, is de goedkeuring van Oosterweel voor Kris Peeters en CD&V en bij uitbreiding de Vlaamse regering: het sleuteldossier dat alle andere regeringswerk verhindert dan wel mogelijk maakt.

En net zoals België dringend nood heeft aan een aangepaste financieringswet ( al is het maar om de sociale verzorgingsstaat betaalbaar te houden), heeft Vlaanderen een oplossing voor het Antwerpse (en dus het Vlaamse) verkeersprobleem nodig. En net zoals in België zal dat ook in Vlaanderen en in Antwerpen om een compromis gaan. Een 'compromis' op openbare werken roept natuurlijk horrorbeelden op van kostelijke mossel-noch-vis (tunnel-noch-brug) enormiteiten. Toch zijn er adequate tussenoplossingen. Nooit helemaal wat één kamp wil, maar aanvaardbaar voor allen. Ook voor verkeersdeskundigen en Antwerpse gezinnen die terecht een leefbare omgeving eisen.

Alleen speelt ook in Vlaanderen dezelfde blokkering als in België. CD&V en sp.a zijn bereid tot een akkoord, N-VA niet. N-VA wil maar één oplossing: die van zichzelf. N-VA: Niets voor Anderen. Compromis? Wat zou een partij die stilaan echt denkt dat ze 80 procent van de Vlamingen vertegenwoordigt, rekening houden met anderen? Wat zou een kandidaat-burgemeester als Bart De Wever, die ambitie heeft om bij de volgende verkiezingen dik 30 procent en liefs veel meer te halen, zich bekreunen om een beperkte meerderheid bij een referendum?

In werkelijkheid is N-VA in het Vlaamse parlement de vijfde partij, in zetels ver achter de CD&V, maar ook kleiner dan de Open Vld, VB en sp.a. Alleen vindt N-VA de uitslag van de Vlaamse verkiezing irrelevant, ook voor het Vlaams Parlement. N-VA won de federale verkiezingen en gedraagt zich sindsdien ook in Vlaanderen als prima donna. De Wever blokkeert België met Vlaamse eisen en doet Vlaanderen vastlopen omdat hij ook alleen compromissen sluit op zijn eigen voorwaarden. Het is de Belgische ziekte, maar nu in Vlaanderen en Antwerpen geïmporteerd, uitgerekend door de Nieuw-Vlaamse Alliantie van Bart De Wever. Il faut le faire.

Walter Pauli
Politiek commentator
De Morgen 18-09-2010
http://www.demorgen.be/dm/nl/2462/Standpunt/article/detail/1159061/2010/09/18/En-de-rest-kan-stikken.dhtml