Ergens bij horen is ook tof

kade rechteroever

WAAROM WIL NIET IEDEREEN OP EEN CAMPAGNEFOTO VAN DE STAD?

Als het extra moeilijk is om allochtonen te overtuigen op een campagnefoto te staan, dan is de vraag hoe dat komt en wat je eraan kunt doen als stad. Misschien helpt het als ze altijd en overal gelijk en met respect behandeld worden, denkt François De Heel.

Wie? Fotograaf en Borgerhoutenaar.

Wat? De kleurrijke groep mensen die haar eigen campagne voor trager verkeer op de Turnhoutsebaan maakte, is niet zozeer tegen iets, maar voor iets, namelijk een realistisch en dus divers beeld van Antwerpen.

Naar aanleiding van ‘De échte foto van de Turnhoutsebaan’, die Borgerhoutenaars maakten in reactie op de witte ‘Graag traag’-campagne van de Stad Antwerpen, voeren Dyab Abou Jahjah en Tom Naegels in deze krant (DS 19 september en DS 20 september ) een debat over mainstream en tegencultuur. Het gaat ook over de vraag of het moeilijk is om mensen van diverse achtergronden en kleuren te vinden om te poseren voor een officiële foto van de stad.

Toen we een week geleden de échte foto op de Turnhoutsebaan maakten – die met Borgerhoutenaars van verschillende komaf, als reactie op de blanke middenklassers op de ‘officiële’ affiche – had ik niet het gevoel dat ik een groep mensen uit ‘de tegencultuur’ voor mijn lens had. Een middenstander, een stewardess, een kleuterjuf, een kinderverzorgster, een projectbeheerder, een student, een preventiemedewerker en nog een heleboel anderen die volgens mij niet zo makkelijk in het hokje ‘tegencultuur’ of het hokje ‘mainstream’ te plaatsen zijn.

Behoren we niet allemaal op het ene vlak tot een of andere mainstream, en op het andere tot een of andere tegencultuur? We hebben allemaal soms de behoefte om ergens tegen te kunnen en mogen zijn, want dat is tof. Maar tegelijk willen we ook ergens bij horen – bijvoorbeeld bij het kleurrijke volk van de Turnhoutsebaan – want dat is ook tof. Trouwens, zij die midden op de Turnhoutsebaan stonden voor de tweede foto, waren in mijn ogen niet zozeer tegen iets, als wel voor iets, namelijk voor een realistisch en dus divers beeld van kleurrijk Antwerpen.

Blijft de vraag of het moeilijk is om mensen met diverse achtergronden te overtuigen op een officiële foto te staan. In mijn ervaring kost het altijd moeite om figuranten te vinden voor een campagnefoto. Je bent sowieso een tijdje zoet om daarnaar binnen en buiten je netwerk op zoek te gaan. Heel veel mensen willen liever niet op zo’n foto, ongeacht of ze nu een kleurtje hebben of niet, tot de mainstream behoren of tot een tegencultuur. En het wordt nog moeilijker als je naar mensen met een heel specifiek profiel zoekt, gewoon omdat de kans dan kleiner wordt dat je die kunt opsnorren binnen je eigen netwerk.

Beter netwerken volstaat niet

Ja maar, hoe zit dat dan met allochtonen? Is het extra moeilijk om hen te overtuigen op een officiële foto te staan en een boodschap van de stad te laten uitdragen? Dat zou best kunnen. Maar dan is de vraag hoe dat komt en wat je eraan kunt doen als stad. Ik geloof niet dat beter netwerken en harder je best doen volstaan. Wat is er nog meer nodig? Ik heb alvast twee suggesties.

1. Als je vrouwen met hoofddoek op je foto wilt, dan zou je eens kunnen nadenken over het hoofddoekenverbod. Het is immers moeilijk te rijmen om enerzijds vrouwen met een hoofddoek te verbieden een loketfunctie te vervullen, en anderzijds van diezelfde vrouwen te verwachten dat ze trots op een campagnefoto van de stad poseren.

2. ‘Graag traag’ was een campagne van de politie. Wel, er wordt veel gepraat over een streng veiligheidsbeleid, maar daarbij hoor ik zelden verwijzen naar het proactief opsporen en vervolgen van discriminatie – wat nochtans ook een misdrijf is en waarvan vele Antwerpenaren het slachtoffer zijn. Moet dit niet véél hoger op de agenda? Als je mensen gelijk en met respect wilt behandelen door ze mee op een affiche te zetten, let er dan misschien ook op dat ze zelf gelijk en met respect behandeld worden op straat, op de woningmarkt, op de arbeidsmarkt. Ze zullen dan des te liever mee op die foto willen, denk ik.

François De Heel
De Standaard 23-09-2014
http://www.standaard.be/cnt/dmf20140922_01281416

Tags: