Farce

kade rechteroever

Inzake arrogantie klopt niemand West-Europa en zijn immense schare betweters. Het is referendum op de Krim. Opkomst 85 procent en van die 85 procent stemt 96 procent voor aansluiting bij Rusland. Voor onze politici en sommige commentatoren is dit... een farce. Meer: een schending van het geldende recht.

Zo zou er op het stemformulier geen optie hebben gestaan om de Krim te behouden als deel van Oekraïne, waar het in 1954 door de grote democraat Nikita Chroesjtsjov was bij ondergebracht, dit in toepassing van het geldende recht. Dat is natuurlijk heel erg, al kunnen we post factum stellen dat indien 85 procent van de kiesgerechtigden komt opdagen en 96 procent van hen stemt voor de aanhechting bij Rusland, ten hoogste 17 procent van de inwoners bij Oekraïne kan willen blijven.

Maar toegegeven: een referendum waarin niet alle opties aanvinkbaar zijn, is niet correct. Dan gaat het er in de beschaafde wereld eerlijker toe. Wij herinneren ons de volksraadpleging over de Oosterweelverbinding. Eén enkele vraag: 'Moet de stad Antwerpen een gunstig advies geven voor de stedenbouw-kundige vergunning van de Oosterweelverbinding op het huidige voorziene tracé tussen Zwijndrecht/Linkeroever en Merksem/Deurne. Ja of neen?'

Kijk, dat is duidelijk en eenduidig. 60 procent van de opgedaagde kiezers zei 'neen' tegen 'het huidige voorziene tracé', en dus zal dat tracé worden uitgevoerd, zo besliste de regering Peeters-Crevits. Weliswaar met een paar tunnels in plaats van een brug, maar dat was bij de bevraging de vraag niet. En dan komt een dwaes als Rudi Thomaes, en die wil na de democratie, geschonden door de uitslag van het referendum straal te negeren, ook nog de rechtsstaat afschaffen door ons te verbieden daar protest tegen aan te tekenen.

Sinds Hendrik Bogaert heeft gesproken, weten we dat er in Vlaanderen op zijn minst vijfhonderd en vermoedelijk vijftienduizend organen, commissies, comités, maatschappijen, raden en regulatoren bestaan die door de overheid in het leven zijn geroepen om het zichzelf onmogelijk te maken nog te regeren. Aan alle Wim Van Heesen en Manu Claeysen: schakel ze allemaal in. Protesteer, procedeer, leg klacht neer, eis bijkomende rapporten en adviezen, maar laat u niet doen door de hautaine Vlaamse regering van de heilige Tweevuldigheid.

De inwoners van de Krim worden in elk geval ernstiger genomen door de Russen dan de inwoners van West-Europa door de zelfbedieners van de Europese Unie. Die durven een referendum niet aan. Toen ze het over de Europese grondwet toch eens voorzichtig probeerden, in Nederland en Frankrijk, twee founding fathers van de EU nog wel, stemde de bevolking twee keer tegen. En werden de referenda in de andere landen snel afgelast. Toen de Ieren in 2008 met een grote meerderheid het Verdrag van Lissabon afkeurden, werd het referendum gewoon opnieuw gehouden! En de tweede keer werd het verdrag goedgekeurd. Kunt u zich inbeelden dat zoiets op de Krim gebeurd zou zijn? In Europa: onder onze ogen.

De strategische genieën van de EU zijn erin geslaagd de Sovjet-Unie herop te richten, maar gaan nu strenge sancties nemen tegen Rusland. Benieuwd hoeveel uren het duurt voor het eerste EU-land die aan zijn laars lapt. En we gokken op Frankrijk.
Kaaiman
Koen Meulenaere
De Tijd, 20-03-2014 pag. 14
 

Tags: