Het verdriet van Antwerpen

Enkele weken geleden maneuvreerde de krant mijn naamgenoot in de gewenste positie: als Kris Peeters zijn imago van 'doener' niet wou verliezen, dan moest hij nu werk maken van een oplossing - en wel snel. En zie: nadat de boodschap voldoende herhaald was in verschillende toonaarden werd ze begrepen en gehonoreerd. Kris Peeters kondigde aan dat de knoop uiterlijk tegen 31 maart ontward zou zijn (dan wel doorgehakt).

Bleef dus nog de andere partij in de Vlaamse regering. Patrick Janssens masseren had geen zin: die zit in een positie dat elke toegeving alleen maar gezichtsverlies kan opleveren. Dus was het zaak om eerst twijfel te zaaien over de eendracht binnen de SP.A. En zo gebeurde: quasi terloops werd er gesuggereerd dat Caroline Gennez van de Lange Wapper geen punt wou maken, of minstens toch veel toegeeflijker was dan Patrick Janssens. Dat werd dan wel door Gennez ontkend, maar de kiemen waren gelegd.

Het volgende bastion heet Lieten. Als Lieten werkelijk de 'leading lady' van de Vlaamse socialisten is, dan moet ze dat nu maar eens tonen, schrijft De Standaard nu.

Perfide. Of beter: doortrapt, dat klinkt wat platter.

In afwachting dat Lieten overstag gaat, wordt de weg nog wat geëffend. Het probleem dat op het ene moment verheven wordt tot HET probleem dat de economische ontwikkeling van Vlaanderen blokkeert, wordt het volgende moment geridiculiseerd. "Het zou absurd zijn de regering te laten vallen over een brug."

Terwijl de socialisten, de Antwerpse burgemeester op kop, afgeschilderd worden als twijfelaars met gebrek aan durf, wordt de minister-president geportretteerd als de noeste werker die zelfs op zijn ziekbed niet versaagt. Het Masterplan wordt gerecycled tot het Masterplan Plus en daarna - want het mag er nu ook weer niet véél te dik op liggen - het Masterplan 2020. Alles wijst erop dat de inhoud nog grotendeels dezelfde is, maar de verpakking is geperfectioneerd. Degenen die het geschenk moeten accepteren zijn gewaarschuwd: aanpakken of de geschiedenis ingaan als laffe, ondankbare honden.

Ik denk dat ik al een titel heb voor de nog te schrijven thesis: 'Het verdriet van Antwerpen. Een Grieks drama.'

De Andere Kris Peeters 28-03-2010
http://www.nieuws.be/nieuws/Het_verdriet_van_Antwerpen_c28f010f.aspx

zie ook http://www.sixlog.be/2009/10/bam-brickman-schadenfreude/