Jaarverslag MLSO: Havengroei botst op grenzen van wat het Waasland aankan inzake mobiliteit

kade rechteroever

Waaslandhaven moet meer focussen op zuinig en duurzaam ruimtegebruik


 
Vandaag werd in Kallo door de MLSO het jaarrapport voor de Waaslandhaven 2015 voorgesteld. Daarbij was enige euforie niet uit de lucht omwille van de aanhoudende groeicijfers. Dat de haven het op Linkeroever goed doet mag dan goed nieuws zijn, maar in hoeverre die cijfers mede het resultaat zijn van verschuivingen van Rechteroever naar Linkeroever blijft onduidelijk.
 
De aanhoudende verschuiving van trafiek van Rechteroever naar Linkeroever dreigt trouwens bijzonder nefast te worden voor de mobiliteit in het Waasland. In de loop van dit jaar verhuist MSC van zijn terminal aan het Delwaidedok op Rechteroever naar het Deurganckdok op Linkeroever. Volgens het magazine Trends betekent dat 4 tot 5000 vrachtwagens extra die de Linkeroeverhaven uit moeten. Per dag! Méér dan drie kwart daarvan moet richting Oost, naar de Antwerpse Rechteroever. En dus over de Antwerpse Ring… Mocht het Saeftinghedok worden aangelegd, dan komen er - volgens minimale schattingen - nog eens 6 tot 7000 vrachtwagens per dag bij! In die zin getuigt de uitspraak van Eddy Bruyninckx, CEO van het Antwerps Havenbestuur, dat de mobiliteit zich maar moet aanpassen aan de Haven niet echt van veel realiteitszin. In de Plan-Mer voor het GRUP Afbakening Haven van Antwerpen en de MKBA van het Saeftinghedok wordt bovendien gesproken over een zware hypotheek op de mobiliteit in de streek. Volgens beide studies zal de komst van het Saeftinghedok zelfs problemen geven voor de toegankelijkheid van de Haven zélf...
 
De uitvoering van een derde Scheldekruising - de fameuze Oosterweelverbinding – brengt hier geen redding. Want die is voorzien om een oplossing te geven aan de bestaande verkeersproblemen. Niet om ook nog eens een antwoord te bieden op de problemen veroorzaakt door bijkomende haventrafiek. Over dit alles was vandaag op de persconferentie niet veel te horen.
 
Ander probleem waar de Waaslandhaven mee kampt is de toenemende negatieve perceptie. De haven mag zich dan wel in de etalage zetten als een duurzame haven, in de praktijk valt daar weinig van te merken. Het Havenbestuur en de MLSO blijven al te veel gefocust op cijfers en negeren daarbij de ruime omgeving van de Haven. In het dorp Doel en ruime omgeving staan onder beheer van de MLSO honderden huizen en boerderijen te verkrotten terwijl er elders in het Waasland woningnood is. Een laatste stuk open ruimte in het Waasland, een belangrijk historisch erfgoedlandschap van 15km2, wordt systematisch vernield. Historische schuren en gebouwen worden verwaarloosd en zelfs afgebroken. Dat is een kapitaalsvernietiging die door niets te verantwoorden is.
 
Doel 2020 vind dat het inzake ruimtegebruik in de Waaslandhaven zuiniger kan én moet. De opvatting dat een haven enkel kan groeien door de inname en vernietiging van gigantische stukken open ruimte is een achterhaalde visie. Het zijn recepten uit de vorige eeuw die geenszins passen bij een modern 21e eeuws havenbeleid. Illustratief op dat vlak is dat geen enkele grote haven in West-Europa nog uitbreidt via grote grondinnames en massale onteigeningen. Behalve Antwerpse Haven in het Waasland dan.

 

Doel 2020 09-06-2016

Tags: