Land of the free

kade rechteroever

Het weekblad Time roept 'de demonstrant' uit tot 'man van het jaar'.

Vandaag, 17 december, is het exact één jaar geleden dat Mohamed Bouazizi verfverdunner over zijn lichaam goot en zichzelf in brand stak, waarna de revolutie in Tunesië begon. Het is ook vandaag net drie maanden geleden dat een troep mensen uit New York het dan vrijwel onbekende Zuccoti Park nabij Wall Street met tenten bezette en de wereld voor het eerst de kreet 'We are the 99 procent!' te horen kreeg.
Vorig jaar was de oprichter van Facebook, Mark Zuckerberg, 'man van het jaar' volgens Time. Het contrast tussen beide jaren oogt zo wijds als een afgrond en de ironie die daarmee gepaard gaat kan nauwelijks groter zijn.

Zuckerberg behoort tot de 1 procent van de puissant rijken terwijl het sociale netwerk waarmee hij zijn fortuin vergaarde een van de handige instrumenten werd om de Occupyrevolutie te verspreiden. Wijlen stand-upcomedyheld, Bill Hicks, krijgt postuum gelijk: 'Life is just a ride.' Maar wat voor een wilde roetsjbaan was 2011 niet?

Zeg het straks tegen uw kleinkinderen, o lezer; u was erbij. De samenleving wordt tijdens deze tijden onder hoogspanning gezet. Overal, van Rusland tot Egypte en van Tokio tot New York lopen er nu mensen rond die niet meer willen berusten bij een falend systeem en die begeren naar een betere wereld.

In mijn eigen stad Antwerpen werden vorige week twintig mensen van Occupy Antwerp opgepakt door agenten in burger omdat ze de 'intentie' hadden om flyers uit te delen. Gekker hoeft het niet te worden. Denk daar maar eens aan wanneer u besluit kerstinkopen te doen op de Meir en van een jonge mens een flyer krijgt om te gaan shoppen bij een of andere keten. Ik zou meteen de politie bellen, mocht ik u zijn. Maar dat pathetisch onvermogen van een stad die zich 'metropool' acht om met protest en verzet om te gaan leek deze week wel een duizelingwekkend luide echo te krijgen aan de andere kant van de oceaan.

De Britse krant The Guardian meldt dat er een nieuwe veiligheidswet komt in de Verenigde Staten die militairen carte blanche geeft om Amerikaanse burgers op eigen bodem te arresteren en zonder enige vorm van proces op te sluiten in bijvoorbeeld Guantanomo Bay. De wet lijkt bedoeld te zijn om het terrorisme 'efficiënter' te bestrijden, maar is zo vaag opgesteld dat elke demonstrant van wat voor politieke strekking ook hierbij in het vizier komt. De afgelopen maanden heeft het Witte Huis gedreigd met een veto tegen deze rechtstreekse inbreuk op de persoonlijke vrijheid, maar deze week geraakte bekend dat Barack Obama daarvan afziet.

Ook hier is het contrast nauwelijks te behappen. De eerste zwarte president in de geschiedenis - opgegroeid in de schoot van de burgerrechtenbeweging van Martin Luther King - zal nu de eerste Amerikaanse president ooit zijn die toelaat om militairen op eigen bodem mensen blindelings te laten oppakken. Hoe kan zo iemand Egypte of Syrië nog een militaire dictatuur verwijten? Een man die een rendez-vous leek te hebben met de geschiedenis, eindigt nu definitief in bed met een militair apparaat.

The Guardian bericht dat zelfs mensen van het Pentagon, de CIA en de FBI huiverig staan tegenover deze omwenteling.
Uiteraard staan er nu al advocaten klaar uit zowel linkse als rechtse hoek om de uitvoering van dit gruwelding te bevechten tot aan het Hooggerechtshof. Maar qua verdwazing kan dit tellen. Eerst voer je oorlog in Afghanistan en Irak en dan importeer je dezelfde angst en de paranoia rechtstreeks in het legislatieve hart van je eigen land. Good luck with that...

Deze schrijver, uw dienaar, vermoedt dat de Occupybeweging alleen maar groter zal worden.
Vergelijkingen met de protestbeweging uit de jaren zestig lopen immers altijd mank. De welvaart was enorm en de beweging heeft toen vooral grote stappen gezet op het vlak van emancipatie en gelijkheid. Maar vandaag kalft die welvaart overal schrikbarend af en wordt er open en bloot gelogen door de machthebbers over mogelijke oplossingen. Bovendien moet je echt schizoïde zijn om de ecologische toestand van deze planeet als tiptop te kunnen beschouwen.

Resultaat: de tastbare gevolgen van de klimaatopwarming en de waanzin van een financieel dolgedraaid systeem vormen een indrukwekkende en vooralsnog onuitputtelijke energiebron voor wereldwijd verzet. 'Land of the Free' wordt een kreet om verandering en niet een schokschouderende vaststelling zoals weleer. Nee, in het Westen leven we nog niet echt in een politiestaat. Dat zou beledigend zijn voor mensen die in hun land door marteling omkomen of die spoorloos verdwijnen. Maar het feit dat overheden overal ter wereld zenuwachtig worden en bedenkelijke maatregelen doordrukken mag één ding betekenen: de tijd van de verandering is aangebroken.

En daar komt 2012 aan.

Daar komt het jaar van de Grote Begeerte. Het vuur brandt overal.

JEROEN OLYSLAEGERS
De Morgen 17-12-2011

http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/1364633/2011/12/18/Land-of-the-free.dhtml 

Tags: