Lekker warm? Niet voor het klimaat

Lekker warm? Niet voor het klimaat

kade rechteroever

In 2013 lag de concentratie aan broeikasgassen in de atmosfeer op het hoogste punt ooit, meldde de Wereld Meteorologische Organisatie (WMO) deze week. 2013 was volgens de WMO ook het zesde warmste jaar in de metingen en het vierde warmste als je corrigeert voor het weersfenomeen El Niño, dat tot warmere jaren leidt. Kortom, in 2013 gingen recordconcentraties aan broeikasgassen in de atmosfeer samen met recordtemperaturen. Vertraagt de opwarming dan niet, zoals deze krant eerder deze week berichtte? (DS 10 september)

Klimaat staat voor evoluties over periodes van ongeveer dertig jaar. Aanhangers van de hypothese van de ‘vertraagde opwarming’ verwijzen naar de iets tragere opwarming tussen 1998 en 2012. Het recente rapport van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), dat alle beschikbare klimaatkennis samenbrengt, is kritisch voor het idee van een vertraagde opwarming. Een minder warm decennium spreekt de opwarming van de aarde niet tegen, integendeel. Het IPCC stelde vast dat de voorbije drie decennia stuk voor stuk warmer waren dan het decennium ervoor, en de warmste sinds het begin van de metingen.

Toch is bijkomend wetenschappelijk onderzoek nuttig. Heel wat recent gepubliceerde studies trachten te verklaren waarnaartoe de ‘verdwenen warmte’ uit de atmosfeer ging in het vorige decennium. De oceanen bieden de meest plausibele verklaring. Ze nemen tot 90 procent van de bijkomende hitte op. De klimaatverandering brengen we dus niet alleen in kaart door de temperatuur in de atmosfeer te meten, maar ook door de oceanen, ijskappen of de zeespiegel te onderzoeken. Zo stijgt de zeespiegel de laatste decennia sneller dan eerder voorzien. De zeespiegelstijging en de toename van extreem weer baren heel wat landen zorgen. De klimaatwetenschappers van het IPCC zijn duidelijk: als we ingrijpende klimaatschade willen vermijden, moeten we nú de broeikasgasemissies reduceren. Voor die conclusie volstaat de beschikbare wetenschappelijke kennis.

Gelukkig staat klimaatactie niet gelijk met ‘het fnuiken van de economie’, zoals sommige politici vrezen. Recente publicaties van het Internationaal Energieagentschap of de Oeso komen erop uit dat klimaatinvesteringen zich terugbetalen door lagere brandstofkosten, dat ze bijkomende jobs creëren en nauwelijks een effect hebben op de economische groei. Over ruim een week verzamelen wereldleiders in New York op vraag van VN-secretaris Ban Ki-Moon. Hopelijk kunnen ze het hoofd koel houden en een adequaat antwoord formuleren op de uitdaging van deze tijd.

Mathias Bienstman
de Standaard 13-09-2014
http://www.standaard.be/cnt/dmf20140912_01264811

Tags: