Geen al te beste week voor Antwerpen

kade rechteroever

De week zit erop en voor Antwerpen was het niet echt een goede. De oplossing voor de Antwerpse verkeersknoop lijkt verder weg dan ooit. De week begon nochtans met goede voornemens.
 

 Dinsdag werd het plan bekendgemaakt om tijdens de werkzaamheden voor de Oosterweelverbinding 30.000 voertuigen gewoon van de Ring te halen. Het werd voorgesteld alsof het niks is, terwijl het uiterst twijfelachtig is of het zal lukken. Er is nog flink wat werk aan de winkel om de plannen concreet te maken. Hoeveel extra trams en treinen zullen er rijden? En op welke lijnen? Wie zal ze betalen als De Lijn ritten moet schrappen wegens geldgebrek? Hoe overtuig je mensen om tram en bus te nemen als die niet regelmatig rijden, nergens voorrang hebben en al te vaak oud en vuil zijn. Bovendien vraagt iedereen met een beetje gezond verstand zich af waarom we die 30.000 voertuigen dan niet vijf jaar geleden van de weg hebben gehaald. Als het toch zo gemakkelijk is! Is het eigenlijk niet schandalig dat we nu pas met zo’n plan uitpakken, een half jaar voor we aan de werken zouden beginnen?
 

 Dat was dinsdag en het slechte nieuws moest eigenlijk nog komen. Woensdag waren er de eerste geruchten over nog meer uitstel voor de werkzaamheden op de rechterscheldeoever. Diezelfde avond keurde de gemeenteraad van Zwijndrecht de plannen voor de werkzaamheden op zijn grondgebied af en donderdag liet het Rekenhof nog maar eens weten dat er gewoon geen geld is voor dat hele Oosterweelgedoe. Intussen hangt het referendum als een dreigende wolk boven de hele discussie.
 

 Als de Antwerpenaar het huidige tracé afwijst, kan de politiek dat niet zomaar naast zich neerleggen.
 

 Hier staan we nu. En dat is letterlijk te nemen: we staan stil. Minister Weyts loopt dan wel wild in het rond te zwaaien met zijn spade, maar ze zit nog lang niet in de grond. Hij roept dan wel dat hij zich niet laat chanteren, maar tussen droom en daad staan wetten in de weg, RUP’s, MER’s en bezwaarschriften allerhande. Intussen zijn de files langer dan ooit en blijft de Antwerpenaar stikken in de CO2 en het fijn stof. En dat voor de grootste stad van Vlaanderen en een van de grootste havens van Europa. In andere Europese steden verdwijnen in enkele jaren tijd hele snelwegen onder de grond, maar niet in Antwerpen. Nergens ter wereld lijkt het zo moeilijk om vlot verkeer te combineren met een leefbare stad. Onze enige hoop is de intendant, maar die klonk de laatste keer dat we hem hoorden ook al niet meer zo vrolijk.
 

 Laten we dan maar beginnen met die 30.000 voertuigen van de Ring te halen. Ook als er nooit een Oosterweel komt, hebben we daar alvast geen last meer van.

Kris Vanmarsenille
Gazet van Antwerpen 14-01-2017 pag. 2

Tags: