Hoeveel fietsen hebt u? Altijd één te weinig! (over autodelen)

kade rechteroever

De aanleiding was de aankoop van een fiets. U kent vast het grapje waarbij onder mannen de vraag “Hoeveel fietsen hebt u?” beantwoord wordt met “Een te weinig!”. Mijn verlangen om een zoveelste fiets (zie dit eerdere blogstukje) aan te kopen, werd door mijn echtgenote beaamd met een dwingende suggestie om te autodelen. You win some, you loose some. Maar vandaag delen we samen met twee andere Turnhoutse gezinnen één auto. Drie gezinnen, één auto. Daar gaat dit verhaal over.

Met 20.000 km/jaar reden we aanvankelijk meer dan een gemiddelde Vlaamse gezinsauto, maar we stelden ook vast dat onze auto veel stilstond. Een machine die 96% van de tijd stilstaat, is bezwaarlijk efficiënt te noemen. En kijk,  auto’s doen dat gemiddeld 23u/dag. In de bedrijfswereld zou zo’n machine niet aangekocht – of minstens gedeeld – worden, maar dat geheel ter zijde. Een oproep tot autodelen in het buurtkrantje leverde aanvankelijk weinig op. Wel wat gesprekken, geen kandidaten. Na enige tijd meldde zich toch een geïnteresseerd koppel. Hun auto had het net begeven. We maakten een gebruiksovereenkomst op om de kosten te delen en afspraken voor als het misloopt, verwittigden de verzekering en kregen vanuit CozyCar een online-agenda ter beschikking voor de reservaties.

W e maakten de inschatting dat we met twee gezinnen meer kilometers zouden rijden dan we ooit zelf gereden hadden. We kwamen bedrogen uit. Of liever gewonnen. We rijden samen nog minder en we hebben helemaal niet het gevoel iets te missen. Laat staan dat we minder mobiel zouden zijn of ons sociaal leven hieronder zou lijden. Integendeel. Alleen het feit dat je je eigen auto moet reserveren voor je hem wil gebruiken, zorgt voor een positieve drempel. Soms is er de trein of de bus. Als het echt moet een taxi (en dan nog komen we goedkoper uit). In het slechtste geval een ambulance (voorlopig niet nodig gehad). Maar de grote winnaar is de fiets. En de parkeerruimte op straat. Al zou het nog fijner zijn als autodelers door hun gedrag rechtstreeks de straat herindelen met meer groen, meer speelruimte op straat, meer fietsparkeren, bredere voetpaden,… Daar zouden steden en gemeenten nog slimmer op kunnen inspelen.

En het autogebruik zakte nog verder, jaar na jaar. Intussen nog 18.000 km, met al drie gezinnen. En er was geen moment dat we hem écht hebben gemist. De auto werd een nuttige machine, klaar voor gebruik. De oude deelwagen op diesel werd vervangen door een nieuwe CNG-auto waardoor we nog milieuvriendelijker rijden. Maar zelfs met drie gezinnen blijft ons gezamenlijk autogebruik verder zakken. En de driemaandelijkse afrekening maakt pas duidelijk wat we echt besparen. Of wat het opbrengt. Want het rendeert beter dan zonnepanelen, en de lokale economie brengt het op omdat we nog vaker dichtbij huis winkelen.

En dan schiet nog over voor een extra vakantie, een extra etentje,…

Of voor een nog fijnere fiets.


het fietsperspectief - breder kijken dan de snelle werkelijkheid 27-03-2017
https://hetfietsperspectief.wordpress.com/2017/03/27/hoeveel-fietsen-hebt-u-altijd-een-te-weinig-over-autodelen/

Tags: