‘Natuurlijk is er nog plaats voor bos in Vlaanderen’

kade rechteroever

interview - Bert De Somviele, directeur Bos +

 

Allemaal goed en wel dat boscompensatiefonds en de vele hectare bos die we daarmee kunnen betalen. Alleen is er jammer genoeg nergens plaats voor een bos in Vlaanderen. Hebt u zich deze bedenking ook al gemaakt? Wel, ze is helemaal fout.

Bert De Somviele is directeur van Bos+, de vereniging die strijdt voor meer bos in Vlaanderen. Hij is blij met de aandacht die er nu bestaat voor het boscompensatiefonds – al was het maar omdat het huidig systeem veel tekortkomingen heeft.

Wat gaat er fout met het huidig boscompensatiesysteem?

‘Er zijn heel wat tekortkomingen aan dit systeem. Ten eerste is er de hele discussie rond de blokkering van de middelen. We zijn blij dat dit geld nu blijkbaar toch niet bevroren is en dat de hele meerderheid het fonds op korte termijn wil aanwenden waarvoor het bestemd is, namelijk de aanleg van bossen. Over de manier waarop moet er nog verder nagedacht worden.’‘Maar daarnaast zijn er nog problemen. Als er ontbost wordt, kost dat twee euro per vierkante meter. Die tarieven zijn nooit geïndexeerd. Maar met twee euro kun je geen vierkante meter grond kopen en bebossen de dag van vandaag. Denk aan het Parkbos in Gent, dat mede met dit fonds wordt gerealiseerd. De grondprijs lag en ligt daar een pak hoger dan twee euro.’

Kunnen we met die 8 miljoen dan geen 1.300 hectare bos aanleggen zoals soms wordt gezegd?

‘Absoluut niet. Het is eerder iets in de grootteorde van 150 à 250 hectare. Die 1.300 hectare gaat over de achterstand die we de voorbije 15 jaar hebben opgelopen in beboste oppervlakte, een telling die bovendien al enkele jaren oud is. Intussen is de teller allicht al ver voorbij de 1.500 hectare achterstand.’

Er verdwijnt nog veel te veel bos in Vlaanderen?

‘Klopt. We zijn veel te permissief wanneer het gaat om bosbehoud, en zo blijft het dweilen met de kraan open. Al te vaak wordt ontbossing toegestaan waardoor we nu meer dan 200 hectare per jaar verliezen. Dat moet echt stoppen. Natuurlijk kunnen er altijd uitzonderingen zijn waar het maatschappelijke belang echt primeert, maar de regel moet zijn dat er niet gekapt wordt. Nu springt het beleid te laks om met bos.’

Een argument dat vaak opduikt, is dat we ons geen illusies moeten maken. In deze dichtbevolkte, bedrijvige regio is gewoon geen plaats meer voor bos.

‘Dat is klinkklare onzin. Ik ken regio’s die even dichtbevolkt en bedrijvig zijn – het Ruhrgebied, groot-Londen, de Parijse regio – en daar slaagt men er wel in. Alleen moeten de politieke engagementen van het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen dan ook in daden worden omgezet.’

Waarom lukt het ons dan niet?

‘In de jaren negentig werd in het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen een ruimtebalans ingeschreven. In die balans werd er in Vlaanderen bijvoorbeeld gekozen voor iets meer bos en natuur, voornamelijk te realiseren in het landbouwareaal. Een haalbare keuze, want als je kijkt naar andere bosarme Europese landen zoals Nederland en Denemarken, dan zie je dat men daar veel ambitieuzer in was én ook tot realisaties op het terrein komt.’‘In Vlaanderen lukt dat tot op heden niet; de nauwe tandem tussen de politieke partij die vandaag de minister levert en de landbouworganisaties zit daar zeker voor iets tussen. Joke Schauvliege is nochtans niet alleen minister van landbouw, maar ook van natuur. En ondertussen dendert de versnipperde bebouwing aan een tempo van 12 voetbalvelden per dag als een bulldozer verder over ons buitengebied, waar zowel het landbouwareaal als onze schaarse natuur het slachtoffer van worden. Ook Europa dreigt stilaan met sancties als we onze natuurdoelstellingen niet halen.’

Nieuw is de constatering niet, allicht.

‘Neen, het gaat al twintig jaar fout.’

Bart Dobbelaere
de Standaard 02-11-2015
http://www.standaard.be/cnt/dmf20151102_01950674

Tags: