Niemand heeft het gedaan

kade rechteroever

 

De wetenschappelijke resultaten van het CurieuzeNeuzenonderzoek zijn wat ze zijn. De cijfers staan zwart op wit, daar valt weinig aan te (mis)interpreteren. Maar de reacties van politici en bevoegde ministers blinken uit in slapheid en laten niet bevroeden dat de luchtkwaliteit in onze straten snel zal verbeteren. Minister van Leefmilieu Joke Schauvliege heeft weliswaar een ambitieus Luchtplan, maar ze neemt geen doortastende maatregelen om dat ook te realiseren. ­Onder het mom van maatwerk wijst ze vooral op de dingen die ze níét wil verplichten: ultralage-emissie­zones, straten autovrij maken, circulatieplannen in meerdere steden en gemeenten, een moratorium op nieuwe verkavelingen. En minister van Mobiliteit Ben Weyts wijst vooral op wat hij níét wil doen: De Lijn meer budget geven.

Opnieuw is niemand verantwoordelijk. Iedereen wijst naar iedereen: burgemeesters naar De Lijn, ministers naar burgemeesters en omgekeerd. Sommige politieke partijen willen de resultaten misbruiken voor eigen verkiezingsgewin, andere willen ze minimaliseren of kloppen zich op de borst voor wat ze wel al gerealiseerd hebben.

Schauvliege rekent ten onrechte op de bewustwording en goodwill van de burger. Het is niet omdat zoveel burgers wilden weten hoe de luchtkwaliteit voor hun deur is, dat die burgers ook beslissen om morgen niet meer op het platteland te gaan wonen en om niet meer in de file naar het werk te rijden. Ook al is die ­file slecht voor de gezondheid. Dat is roken ook en toch roken nog heel veel mensen.

Rekenen op de bewustwording van de burger is de verantwoordelijkheid van je afschuiven, daar hebben we geen politici voor verkozen. Zij moeten de voorwaarden scheppen die het voor burgers mogelijk maakt om gedrag te veranderen. Of die hen daartoe dwingen.

Wat Vlaanderen nodig heeft, is een langetermijn­visie, een samenhangend, ambitieus én concreet plan over waar we met onze mobiliteit naartoe willen. Want waar we wonen, hoe we ons verplaatsen, wat de infrastructuur is, wat we met de bedrijfswagens doen, dat heeft allemaal impact op onze luchtkwaliteit, ons leefmilieu en ons klimaat. En alle beslissingen hangen samen.

Dat bevoegdheden versnipperd zijn over verschillende politieke partijen en over verschillende bestuurs­niveaus, is geen excuus om er geen werk van te maken. In Scandinavische landen kan men het over de grote thema’s wel eens raken over de partijgrenzen en over de verkiezingen heen en heel duidelijke keuzes maken. Wat daar kan, moet ook hier kunnen.

 

De Standaard, 2018-10-01

http://www.standaard.be/cnt/dmf20180930_03797160

Tags: