Nooit zoveel CO2 uitgestoten

kade rechteroever

Het gaat weer helemaal de foute kant op met onze CO2-uitstoot. Ondanks de crisis produceren we met z'n allen de recordhoeveelheid van 34 miljard ton koolstofdioxide. Tegen de wereldwijde trend in, daalt de luchtvervuiling in België. Ons land stootte in 2011 samen met Luxemburg 21 miljoen ton minder CO2 uit.

Lang geleden dat we het nog eens over het broeikaseffect hebben gehad. President Obama wees er in zijn overwinningstoespraak voor het eerst sinds lang en in één kort zinnetje: «We willen dat onze kinderen kunnen opgroeien in een Amerika dat niet wordt bedreigd door de opwarming van de aarde.» Voorts lijkt het alsof de klimaatsverandering helemaal van de politieke agenda is verdwenen. Onterecht, zo blijkt uit de nieuwe cijfers van het Internationale Economisch Forum Regeneratieve Energie (IWR) in Munster. Vorig jaar is 34 miljard ton CO2 in de atmosfeer terechtgekomen. Dat is 800 miljoen ton meer dan in 2010. China blijft de slechtste leerling van de klas met een 8,9 miljard ton uitstoot. De Verenigde Staten staan op twee met 6 miljard en India is derde met 1,8 miljard ton. De Verenigde Staten, Duitsland en Rusland hebben wel minder CO2 uitgestoten dan in 2010, net als ons land. België en Luxemburg waren samen goed voor 147 miljoen ton CO2-uitstoot in 2011, terwijl dat in 2010 nog 168 miljoen ton was.

In 2010 slaagden we er nog in om de wereldwijde uitstoot van CO2 te doen dalen, met dank aan de economische crisis en de hoge brandstofprijzen. Maar hoewel de crisis nog niet achter de rug is, zit de CO2-uitstoot weer stevig in de lift. «Als we zo voortdoen, stijgt de mondiale uitstoot tegen 2020 met nog eens 20 procent naar meer dan 40 miljard ton», waarschuwt IWR-directeur Norbert Allnoch. Wat dat zou betekenen voor onze planeet? «De temperatuur op de noord- en dé zuidpool zou met 3 a 4 graden naar omhoog gaan», zegt ecoloog Reinhart Ceulemans van de Universiteit Antwerpen (UA). «Daardoor zal het niveau van de zeespiegel stijgen en zullen er extreme weerfenomeen ontstaan: hevige regenval én enorme droogtes die elkaar afwisselen, windstoten, stormen en overstromingen...»

Inventief
De inspanningen die we leveren om de CO2-uitstoot te verminderen, zijn onvoldoende, zegt Reinhart Ceulemans. «Druppels op een hete plaat, zijn het. We moeten massaal investeren in hernieuwbare energiebronnen — liefst in alle hernieuwbare energiebronnen tegelijk: zonnepanelen, windenergie, getijden-energie, bio-energie, warmte-energie uit de grond en — ondanks de nadelen — ook in kernenergie. Alleen als we al die energiebronnen aanspreken, kunnen de we energie uit fossiele brandstoffen vervangen.» En dus de uitstoot van CO2 afdoend terugdringen. Maar zullen we dat ooit doen? «Ja, dat denk ik wel», zegt professor Ceulemans. «Maar alleen als we niet anders kunnen. De mens is inventief, maar ook nogal traag. We zullen pas echt in gang schieten als we de gevolgen van de klimaatopwarming voélen. Als de oogsten massaal mislukken omdat er maandenlang geen regen valt of als we de ene na de andere storm over ons heen krijgen. Pas dan zullen we écht moeite doen om de CO2-uitstoot te doen dalen.»

BENEDICTE VAN PAESCHEN
Het Laatste Nieuws 14-11-2012 pag. 9

 

 

Mondiale CO2-uitstoot op recordhoogte in 2011

Wereldwijd is in 2011 de uitstoot van koolstofdioxide (CO2) naar een recordhoogte gestegen, zo heeft het Internationale Economisch Forum Regeneratieve Energie IWR in Münster berekend en vandaag bekendgemaakt.

Vorig jaar is 34 miljard ton CO2 in de atmosfeer terechtgekomen. Dat is 0,8 miljard ton meer dan in 2010. China blijft koploper met 8,9 miljard ton (2010: 8,3), voor de VS (6 miljard) en India (1,8 miljard). De VS, Duitsland en Rusland hebben hun emissie wel verlaagd ten opzichte van 2010.

In 2009 zorgde de financiële en economische crisis voor een daling van de CO2-uitstoot naar 22,7 miljard ton. Sindsdien is de emissie weer toegenomen.

Als de huidige trend aanhoudt, dan stijgt de mondiale uitstoot van koolstofdioxide tegen 2020 met nog eens 20 procent naar meer dan 40 miljard ton, waarschuwde IWR-directeur Norbert Allnoch.

Bron: belga.be
Astrid Snoeys
Het Laatste Nieuws 13-11-2012
http://www.hln.be/hln/nl/2656/Global-Warming/article/detail/1533289/2012/11/13/Mondiale-CO2-uitstoot-op-recordhoogte-in-2011.dhtml

 

Wereldwijde CO2-emissie bereikt recordhoogte

Verplichte daling uitstoot is enige optie om klimaat te redden
 
BRUSSEL
Na een lichte daling door de financiële crisis in 2009 gaat de uitstoot van koolstofdioxide (CO2) opnieuw naar een recordhoogte. Onomkeerbare klimaatschade dreigt.
 
Vorig jaar is 34 miljard ton CO2 in de atmosfeer terechtgekomen. Dat is 0,8 miljard ton of 2,5 procent meer dan in 2010. Daarmee is een nieuw record gebroken, zo tonen de cijfers van het Internationale Economisch Forum Regeneratieve Energie IWR in Münster, dat de Duitse overheden adviseert. Op zich lijkt 2,5 procent niet veel, maar het zijn de permanente stijgingen van de laatste decennia die de opwarming van de aarde in de hand werken. Om dat proces te keren moet de uitstoot zo snel mogelijk dalen in plaats van nog toenemen, benadrukken klimatologen.
 
Kyoto
China blijft koploper met een CO2-uitstoot van 8,9 miljard ton vorig jaar. In 2010 stootte China 8,3 miljard ton uit. De VS spuwden in 2011 zes miljard ton de atmosfeer in, India 1,8 miljard, zo laten de cijfers van het IWR zien. Rusland (1,67 miljard ton), Japan (1,3 miljard ton) en Duitsland (804 miljoen ton) volgen de koplopers.
In mei meldde het Internationaal Energie Agentschap (IEA) al dat de wereldwijde uitstoot vorig jaar met 3 procent was gestegen tot 31 miljard ton. De berekeningen van het IWR liggen in die lijn. Positief is wel dat de VS, Duitsland en Rusland hun emissies een beetje hebben verlaagd ten opzichte van 2010.
 
In 2009 zorgde de financiële en economische crisis voor een daling van de wereldwijde CO2-uitstoot naar 22,7 miljard ton. Sindsdien is de emissie weer toegenomen en het IWR wijt dat aan het herstel van de industriële activiteit in de laatste drie jaar. "Als die trend aanhoudt, dan zal de uitstoot tegen 2020 met nog eens 20 procent zijn gestegen tot in totaal 40 miljard ton", zegt IWR-directeur Norbert Allnoch.
 
Op dit moment zit de wereldwijde uitstoot de helft boven het niveau van 1990. Op dat referentiejaar is het Kyotoprotocol gebaseerd. Dat is het enige akkoord waarin landen opgelegde uitstootverminderingen moeten nastreven die de uitstoot met 5,2 procent moeten verminderen tegen eind dit jaar, in vergelijking met het niveau van 1990. Halen ze dat niet, dan moeten ze boetes betalen. Maar de Kyotoverplichting geldt enkel voor de rijke industrielanden en niet voor onder andere China en India. De VS zijn ook niet aan de verplichting gebonden. De eerste periode van het protocol loopt op 31 december af.
 
Op de VNklimaatonderhandelingen eind deze maand in Qatar is het de bedoeling dat een tweede verbintenisperiode vorm krijgt. Belangrijke uitstoters eisen evenwel dat veel meer landen dit keer meedoen, wat nu al enkele jaren voor grote onenigheid zorgt. Canada stapte daarom uit het protocol. Bedoeling van de top is om tegen 2015 een globale klimaatdeal te sluiten met verplichte uitstootverminderingen voor alle landen.
 
Dat lijkt de enige optie. Ondanks twee decennia van inspanningen stijgt de uitstoot vandaag sneller dan in de jaren negentig. Toen kwam er 1,5 ppm per jaar bij. Ppm staat voor deeltjes koolstofdioxide per miljoen. De atmosfeer bevat momenteel ongeveer 390 ppm en daar komt er jaarlijks 2 ppm bij. De kritieke grens is volgens klimaatwetenschappers 400 ppm. Overschrijden we dat, dan voorzien zij onomkeerbare klimaatschade.
 
Laatste ijsvlaktes
Ondertussen voltrekt dat soort schade zich al. Onder andere de superstorm Sandy die recent inhakte op de Amerikaanse Oostkust was volgens experts intenser dan als de aarde niet zou opwarmen door de toegenomen temperatuur aan het oceaanoppervlak en de grotere vochtigheidsgraad in de lucht. Ook is nu wat ooit de grootste ijskap van de berg Kilimanjaro was, gekrompen en in twee delen gesplitst. De hoogste berg van Afrika heeft een hoogte van bijna zes kilometer en heeft drie verschillende ijsvelden: een op de westelijke helling en twee op de top. Een eeuw geleden had de Kilimanjaro een ijsoppervlak van ongeveer 20 vierkante kilometer. In 1970 ontstond een gat in het noordelijke ijsveld, dat zich sindsdien steeds verder ontwikkelde. In 2003 was het ijsoppervlak op de berg gedaald tot 2,51 vierkante kilometer en in 2011 was dit nog maar 1,76 vierkante kilometer. Eerder dit jaar gepubliceerd onderzoek suggereerde al dat het ijsoppervlak op de westelijke Kilimanjarovulkaan, Shira, rond 2020 verdwenen zal zijn. De andere ijsvelden zullen rond 2040 verloren gaan.
 
"Enkele andere factoren wegen mee, maar we zijn zeker dat hier de opwarming in het spel is", reageert natuurkundige en milieuwetenschapper Bill Hare, een van de auteurs van de VN klimaatrapporten.
Wetenschappers stellen dat alle ijsvlaktes in 2060 compleet verdwenen zullen zijn als de huidige klimaatomstandigheden onveranderd blijven.
 
BARBARA DEBUSSCHERE
De Morgen 14-11-2012 pag. 9

 

 

'Besparen op het klimaat is onmenselijk'

Interview - Bogdan Vanden Berghe (11.11.11.) over de gebrekkige klimaatfinanciering en het gesnoei in ontwikkeling+

Bogdan Vanden Berghe foto RV

De klimaatcampagne loopt goed. Ondanks de tijdgeest halen de vrijwilligers veel geld binnen. Maar dat België wil besparen op ontwikkelingssamen-werking, kan de algemeen directeur van 11.11.11 begrijpen. 'Ons land schiet tekort', zegt Bogdan Vanden Berghe.

Bogdan Vanden Berghe schreeuwt dezer dagen luid zijn verontwaardiging uit. Over het klimaat, over het gebrek aan geld en over de nood aan politieke moed. Op internet en tv is het haast onmogelijk om de campagne van 11.11.11. dit jaar te missen. Wie Nic Balthazar nog niet hoorde zingen voor het klimaat, zag zeker al het filmpje met Bart Cannaerts waarin die een Afrikaanse vluchteling schoffeert. Waar de klimaatcampagne van 11.11.11 vorig jaar haast onopgemerkt voorbijging, heeft de organisatie dit jaar duidelijk, en met succes, een tandje bijgestoken. 11.11.11 is vastbesloten om op het maatschappelijk debat te wegen. Ook politiek probeert Vanden Berghe de druk op te voeren. Cruciale dagen zijn het, voor de Belgische ontwikkelingssamenwerking, maar ook voor de opwarming van de aarde. "Op de klimaattop van Kopenhagen hebben we slechts één belangrijke afspraak gemaakt. En we slagen er zelfs niet in die na te komen."


Om welke afspraken gaat het precies?

Vanden Berghe: "In Kopenhagen hebben we beloofd om 30 miljard dollar vrij te maken voor de periode 2010-2012. Europa ging daar 7,2 miljard euro van leveren, ons land zou 150 miljoen euro betalen. Luttele maanden voor de deadline komen we nog 62 miljoen euro tekort. 59 miljoen euro volgens Vlaams minister van Leefmilieu Joke Schauvliege. België is daarmee een van de weinige landen die zo zwaar tekortschieten."


Waarom is dat geld zo belangrijk?

"De ontwikkelingslanden hebben dat geld nodig om de gevolgen van klimaatverandering in te dijken. De opwarming van de aarde laat zich daar al voelen, met jaarlijks 300.000 doden tot gevolg. Daarnaast moet dat geld ook erger voorkomen. Amerikanen produceren nu 20 ton CO2 per persoon, Europeanen halen gemiddeld 15 ton. Een Keniaan produceert 1 ton CO2. Als al de ontwikkelingslanden, die nu 1 ton CO2 per persoon halen, evolueren naar Amerikaanse of Europese cijfers, dan gaat het klimaat helemaal naar de knoppen. "Bovendien moeten we het vertrouwen van die landen terugwinnen. We moeten hen ervan overtuigen dat we hun klimaatproblemen ernstig nemen en dat we solidair willen zijn met hen. Wij hebben jaren vervuild en zij zitten met de gevolgen. Die historische schuld moeten we rechtzetten. 'Jullie zijn goed ontwikkeld en nu mogen wij niet meer', zo klinkt het in het zuiden. De onrechtvaardigheid die daarin zit, is erg groot."

In een opiniestuk enkele maanden geleden zei u het volgende: 'Het is alsof we kanker hebben vastgesteld bij iemand, we beseffen dat we die mens kunnen redden en hem tegen beter weten in een asperinekuur geven'. Wanneer gaat het hier over terminale kanker?
"Dat is niet veraf meer, helaas. De politieke consensus stelt dat er een point of no return is bij een opwarming van twee graden. Dan slaat het klimaat op hol en krijgen we het niet zomaar meer onder controle. Klimaatwetenschappers schatten dat er tegen 2014-2015 een enorme daling moet komen in de uitstoot van CO2 of de opwarming is definitief. Ik ben pessimistischer, alles wijst er momenteel op dat het nog veel sneller gaat dan verwacht. Het is wrang, want hoe lang weten we dit nu al? Dit is geen normaal menselijk gedrag. Daarom maakte ik de vergelijking met een kankerpatiënt. Bij een kans op genezing ga je tot de limiet. Dit is een gelijkaardige diagnose voor onze planeet, maar we doen niets."

Hoe komt het dat ons land die afspraken niet nakomt?
"Het federale niveau wijst naar de gewesten en omgekeerd. Eerlijk gezegd vind ik dit niet kunnen. Er is nog steeds geen communautaire verdeelsleutel. We moeten 150 miljoen euro betalen, maar het ligt niet vast wie hoeveel moet betalen. Dat is inderdaad een probleem, maar geen probleem van die aard dat je het niet op drie jaar tijd kunt oplossen. Ik vrees dat de politieke wil ontbreekt."

Of het gaat om een gebrek aan geld.
"Dat is onzin. 62 miljoen euro, ik wil daar niet min over doen, maar dat is een relatief klein bedrag. Zeker als je ziet met welke bedragen ze gooien om banken te redden of de begroting op orde te brengen. Daarbij, vanaf volgend jaar komen er extra middelen binnen door de verkoop van emissierechten.

Volgens onze berekeningen zal dat ons land jaarlijks 250 miljoen euro opleveren. Wie krijgt dat geld? Wat gaan we ermee doen? Dat is onduidelijk. Voor ons is het essentieel dat dat geld naar de klimaatfinanciering gaat. Dat het niet dient om courante lekken en gaten in de begroting te dichten. "Concreet willen we dat 50 procent van de opbrengst van de emissierechten gaat naar interne klimaatfinanciering, zoals isoleren of investeren in wind-en zonneenergie. De andere helft dient dan voor de internationale klimaatfinanciering. Dat is perfect mogelijk, het weegt niet op de begroting en het is de enige manier om op het debat te wegen. In Duitsland hebben ze die stap al genomen. België moet dat voorbeeld volgen."

Niet alleen de klimaatfinanciering loopt spaak, ook het budget ontwikkelingssamenwerking slinkt.

"Dit jaar heeft de regering echt de hakbijl bovengehaald. Het gaat om 420 miljoen euro die ze willen besparen voor het einde van het jaar. Dan kun je niet anders dan roepen. Dit is gewoon slecht beleid. Een drama. Ik hoop dat onze acties verdere bezuinigingen voorkomen.
Zal de politiek luisteren? Dat weet ik niet. Ik hoop het."

Toen Paul Magnette (PS) minister van Ontwikkelingssamenwerking werd, reageerde de sector enthousiast. 'De juiste man op de juiste plaats', werd toen gezegd. Zijn jullie ontgoocheld?

"Dat zal ik je vertellen na de begrotingsbesprekingen. Het gewicht van de minister zullen we kunnen afmeten aan de manier waarop hij zijn budget kan veiligstellen. Dat moet nu zijn topprioriteit zijn. Hij is maar zeer kort minister geweest en hij heeft een verdienstelijke poging gedaan om coherentie op de agenda te zetten, maar voor concrete resultaten in de praktijk gaat hij te vroeg weg."

U noemt een besparing op ontwikkelingssamenwerking onaanvaardbaar. Waar kan de regering wel snoeien?
"Dat vind ik een gevaarlijke vraag." Het is natuurlijk wel de discussie die zij aan tafel moeten voeren. "Klopt, maar dan speel ik de bal graag terug naar de politiek. Zij moeten fundamenteel de keuze maken: gaan we de allerzwaksten treffen of niet. Dat geldt voor binnen- én buitenland. Dat criterium moeten zij voor ogen houden. Hoe ze besparen, moeten zij zelf bekijken. Alle besparingen die de allerzwaksten niet treffen, zijn goeie besparingen. Al bieden wij wel alternatieve pistes aan, zoals de Tobintaks of de verkoop van emissierechten. En dan merk je dat er toch nog heel wat domeinen zijn waar nu weinig tot niets op belast wordt, zoals kapitaal en milieu. Dat vergt politieke keuzes."

SARA VANDEKERCKHOVE
De Morgen 14-11-2012 pag. 9
 

Tags: