INTERVIEW Mechels burgemeester Bart Somers over extremisme, mobiliteit en referenda

kade rechteroever

geknipt uit Gazet van Antwerpen

 

Als burgemeester is de grote metropool tussen Antwerpen en Brussel uw stokpaardje. Waarom?

Jonge mensen komen in Mechelen wonen omdat ze het gevoel hebben dat ze hier in een wijk wonen van een veel groter stedelijk geheel: ze winkelen niet alleen op de Bruul, maar ook op de Meir in Antwerpen of op de Bondgenotenlaan in Leuven. Als er in Antwerpen een grote kunsttentoonstelling is, moet die uitwaaien over de andere steden. Antwerpen heeft zijn MAS, Gent het Stam en Leuven Museum M. Wij moeten opletten dat dit allemaal geen kopieën van elkaar worden. Toon het beste van de zeventiende- achttiende-eeuwse schilderkunst in Antwerpen en de middeleeuwse in Brugge, maar bouw er geen twee.

Ook op het vlak van congressen moeten wij meer samenwerken. Bij mij is dat doorgedrongen met de komst van Sanoma. Daar is de directie bij de top in Finland gaan vertellen dat ze in Brussel zaten, op twintig kilometer van de Grote Markt. Ze konden dat daar niet geloven. Wel, in realiteit is dat mediabedrijf gevestigd in Mechelen. Als ik in Amerika zeg dat ik op twintig kilometer van het hart van de Europese Unie woon, denken ze dat ik een schatrijke mens ben. Mijn zoon kan met de fiets naar drie universiteiten: Antwerpen, Brussel of Leuven. Wij moeten die dimensie meer vatten, want dat is een ongelofelijke luxe.

Hoe staat u tegenover de afslanking van de provincies?

Dat lijkt mij een heel goede zaak. Op termijn moeten wij daar verder in gaan. Iedereen weet dat dit een eerste stap is. Het Vlaams regeerakkoord is op dat vlak gedurfd. Ik denk dat de provincies op termijn zullen verdwijnen.
We gaan naar schaalvergroting op stedelijk vlak. Over twintig jaar zal Vlaanderen volgens mij niet meer zo veel gemeenten tellen. Er zullen misschien districten komen die gemeenten groeperen. Schaalvergroting is nodig om de slagkracht van een lokaal bestuur te versterken.
Je ziet dat nu bij de politie en de brandweer.

Bevat het Vlaams regeerakkoord volgens u voldoende stedelijkheid?

Er zitten veel aanzetten in voor stedelijkheid. Als ik naar het Vlaams parlement en naar de Vlaamse regering kijk, zie ik heel veel mensen die van nature uit voeling moeten hebben met stedelijkheid. Kijk maar naar hoeveel Antwerpse ministers er in de regering zitten. Alleen is nu de vraag hoe wij ons beleid op die verstedelijking afstemmen: onze ruimtelijke ordening en onze mobiliteit bijvoorbeeld.
Gaan wij voor openbare werken investeren in projecten die steden versterken? Gaan wij Vlaanderen verder verkavelen of verdichten in de steden? Dat is de fundamentele uitdaging in Vlaanderen.

Dat is een radicale ommezwaai.

Het is een keuze die we nu moeten maken. Er komen in Vlaanderen een miljoen mensen bij. Vijftien jaar geleden hadden wij dat nooit gedacht.
Pas in de periode 2007-2008 is ons duidelijk geworden dat Vlaanderen enorm snel aan het groeien is. Als wij die groei niet in de steden opvangen, is er in Vlaanderen geen open ruimte meer. Dan kunnen wij het mobiliteitsprobleem niet oplossen en staan wij straks allemaal stil.

Mobiliteit, dan denken wij aan Oosterweel. Uw partij maakte daar een flinke bocht.

Ik denk over dit dossier nog altijd exact hetzelfde als voor de verkiezingen. Ik ben er zonder enig leedvermaak van overtuigd dat, om alle redenen die we voor de verkiezingen aanhaalden, Oosterweel er nooit komt.
Door de beslissing van Europa staan wij terug bij nul. Vlaams minister-president Geert Bourgeois heeft honderd procent gelijk. Als je - zoals Europa vraagt - investeringen in de boeken op een bepaald jaar moet inschrijven, verhindert dat besturen om te investeren. Die moet je kunnen spreiden. Als je dit op lokaal vlak doortrekt, zullen heel weinig gemeenten en steden nog grote investeringen aankunnen. Vanuit een democratisch oogpunt, met het oog op stedelijkheid en vanuit een visie in de 21ste eeuw moet je beginnen met de ‘bretellen’ en een derde Scheldeoeververbinding, liefst buiten de stedelijke kern. Bovendien is Ringland een goede oplossing. Het is nu zaak om met de coalitiepartners te bekijken hoe we daar geraken.

Gaat de regering daar de financiële ruimte voor vinden?

Wij hebben minstens 3 miljard nodig en misschien wordt het wel 4 of 5 miljard. Hoe gaat Vlaanderen dat ooit in zijn boeken inschrijven? Dat is bijna onmogelijk. Toch kan Vlaanderen zijn kop niet in het zand steken. Het Antwerps mobiliteitsprobleem is niet alleen een probleem van Antwerpen. Ik zeg als burgemeester van Mechelen dat dit ook mijn probleem is. Mechelaars staan ook in de file als ze op de Ring van Antwerpen rijden. Die files wegen steeds zwaarder. Daar moet een oplossing voor komen. Zeker voor de grootste stad van Vlaanderen. Begin dus met die ‘bretellen’. Ik denk dat daar stilaan een consensus rond groeit. Het project dat Ringland naar voor schuift, zorgt voor een economische meerwaarde. De ruimte op het dak heeft voor private ontwikkelaars een waarde. Zulke projecten kun je niet meer door de strot van de bevolking duwen. Onze democratie laat dat niet meer toe. Je moet daar een draagvlak voor zoeken.

Volgende zondag organiseert u een volksraadpleging over wijzerplaten aan de Sint-Romboutstoren.

Ik ben blij met het debat. Ik was er getuige van hoe voor- en tegenstanders met veel enthousiasme stemmen proberen te winnen. Normaal ben ik zelf altijd campagne aan het voeren. Dus het was best wel leuk om dat eens te aanschouwen. Zulke debatten zijn een goede zaak voor de politieke bewustwording. Het is ook niet zomaar een debat. Als de wijzerplaten er komen, zullen ze het uitzicht van de Sint-Romboutstoren grondig veranderen. Voor de Mechelaars is die toren hun trots, een stuk van hun identiteit. Als je daar aan raakt, moet je de mening van de mensen vragen. Over zo’n ingrijpend project als wijzerplaten aan hét monument van je stad beslis je niet in het stadhuis. Van mij mag Mechelen gerust het Zwitserland van Vlaanderen worden, waar het referendum sterk ingeburgerd is.

SVEN VAN HAEZENDONCK / LEX MOOLENAAR
Gazet van Antwerpen 27-09-2014 pag. 12
 

Tags: