Wie geen slap klimaatakkoord afgesproken krijgt, zegt tegen zijn kinderen: jullie kunnen de pot op

kade rechteroever

Deze federale en Vlaamse regeringen lijken beter op de paarse regeringen uit het verleden, die ze ten diepste verafschuwen, dan ze zelf vermoeden. De opendebatcultuur van toen is nu openlijk geruzie geworden, waarvoor het woord gekibbel allang te vriendelijk geworden is. En blijkbaar sluiten deze regeringen ook 'princiepsakkoorden' af die het licht van de volgende dag niet eens halen.
 

Dat is nu althans het geval bij het (niet-)afsluiten van het klimaatakkoord. Alles werd in gereedheid gebracht voor de voorstelling van het akkoord, tot bleek dat er nog onenigheid was over de budgetten. Geen detail, want getouwtrek over de centen verhindert het federale België al zes jaar lang een klimaatakkoord af te sluiten. Het maakt van ons land de risee van het internationale milieubeleid.

Maar hey, alles kan altijd nog erger. De kans is reëel dat België naar de volgende klimaatconferentie, in december in Parijs, moet zonder intern vergelijk. Gelukkig zullen er vast wel weer genoeg bevoegde Belgische ministers op de top rondlopen om die ultieme vernedering onder elkaar te verdelen. Zo raakt er toch iets verdeeld van de klimaatlast die dit leuke land treft.
 

 


Wat deze vertoning zo gênant maakt, is dat de discussie allang niet meer over ambitie gaat. Het klimaatakkoord gaat niet over wat we zouden moeten doen voor het duurzame behoud van een leefbaar klimaat. Het gaat hoogstens nog over wat we minder zouden kunnen doen dan oorspronkelijk beloofd. Zelfs over zo'n slap compromis kunnen we het blijkbaar niet eens worden.

Vlaanderen wil bijvoorbeeld minder investeren in hernieuwbare energie, maar betwist Wallonië het recht om hetzelfde te doen, omdat ze daar wel eens profijt van zouden kunnen hebben. Wat is dit? Kleutertheater? Gelukkig zijn er nog echt fundamentele kwesties zoals de benoeming van een burgemeester in een villadorp buiten Brussel om bestuurskracht te tonen. Het klimaat kan nog wel even wachten.

Alles vragen deze regeringen ons te doen met het oog op de toekomst van onze kinderen. Ons loon een indexsprong laten maken? Doe het voor de kinderen, zegt de regering. Langer en harder werken? Doe het voor de kinderen. Hogere facturen betalen voor energie, kinderopvang, onderwijs, ouderenzorg... Doe het voor de kinderen. Maar, het klimaat? Neen, dat brengt de toekomst van onze kinderen blijkbaar niet in gevaar.

"Wie staakt, zegt tegen zijn kinderen: jullie kunnen de pot op", zei oud-gouverneur Luc Coene vorig jaar over het sociaal verzet tegen de regeringsplannen. Wel, dan zeggen wij tegen de regering: 'Wie zelfs geen slap klimaatakkoord afgesproken krijgt, zegt tegen zijn kinderen: jullie kunnen de pot op.'



Bart Eeckhout
De Morgen 27-10-2015
http://www.demorgen.be/opinie/wie-geen-slap-klimaatakkoord-afgesproken-krijgt-zegt-tegen-zijn-kinderen-jullie-kunnen-de-pot-op-be09dd0e/

 

Tags: