Schadeclaims, ja of neen? Manu Claeys over Noriant

kade rechteroever

HET ZWARTE GAT VAN DE OOSTERWEEL

Manu Claeys van stRaten-generaal over de contractvorming tussen de Vlaamse regering, BAM en het bouwconsortium Noriant, en hoe die in de weg ging zitten van een mobiliteitsoplossing voor Antwerpen

Waarom houdt een regering inmiddels reeds drie jaar lang vast aan een snelwegtracé dat werd weggestemd in een volksraadpleging en volgens niet minder dan zeven studies (opgeleverd tussen september 2008 en april 2011) geobjectiveerd ondermaats presteert? Het is de million dollar question van het Oosterweeldossier, en dat mogen we letterlijk nemen. Want sinds 17 april en 4 mei 2009 – de dagen waarop respectievelijk een voorakkoord werd getekend en de bouwaanvraag voor het tracé werd ingediend – domineert de angst voor schadeclaims het bestuurlijke handelen in het debat over de Antwerpse mobiliteitsknoop.

 

Manu Claeys over de sluipende contractvorming

 

17 april 2009: de kanteldatum

 

Aanzienlijke schadevergoedingen?

 

3 maart 2009: het nachtelijke tekenen van een voorcontract

 

de ontbrekende slide van Arup/SUM:

 

niet bekeken bezwaarschriften:

 

schadeclaim over geleverde prestaties en winstderving:

 

3/4 van het eindcontract binnen:

 

de DAM werkgroepen:

 

de "anonieme" nota van patrick De Baere (BAM)

 

‘Als we de bouwvergunningsaanvraag in haar geheel naar de prullenmand verwijzen, kan THV Noriant (het bouwconsortium waarmee er een voorakkoord was, red.) een grotere schadevergoeding eisen'
(de Standaard op 16 februari 2011)

Lees de volledige analyse (meteen ook een geschiedenis van de Oosterweel-problematiek) of de korte versie van Manu Claeys en Peter Verhaeghe (stRaten-generaal)

05-10-2012

zie ook http://www.ademloos.be/stemadvies

Tags: