Vlaanderen talmt met aanpak zwarte punten gewestweg

kade rechteroever

Antwerpen
Van de 92 verkeersonveilige situaties op de gewestwegen in Antwerpen zijn er slechts 24 daadwerkelijk aangepakt. "Dit is hallucinant", zegt Marij Preneel (Groen), districtsschepen in Borgerhout.

Negen procent van de straten in Antwerpen zijn gewestwegen. De autosnelwegen zijn niet meegerekend. Opvallend is dat op deze 109 kilometer gewestwegen meer dan de helft van de Antwerpse verkeersslachtoffers vallen. In 2010 vielen er 7doden, 77 zwaargewonden en 1122 lichtgewonden.
"Dat zijn dus 11 slachtoffers per kilometer", zegt Preneel.

"Gemeentebesturen en de politie kunnen bij de Provinciale Commissie Verkeersveiligheid (PCV) vragen om deze gevaarlijke verkeerssituaties aan te pakken. Tussen 2006 en 2011 deed de stad Antwerpen 92 aanvragen bij PCV. Eén op de vier gevaarlijke punten zijn ondertussen aangepakt.
26 aanpassingen zijn goedgekeurd, maar nog niet uitgevoerd, 12 zijn in onderhandeling, 17 afgekeurd en 13 dossiers werden doorverwezen."

De oorzaak ligt volgens Preneel bij de afweging door PCV. "De beoordeling is puur natte vingerwerk. Hun enige criterium is het aantal ongevallen. Er moet minstens 1 dode of 3 zwaargewonden zij n gevallen voor het dossier in aanmerking komt. Het aantal voertuigen, overstekende fietsers en voetgangers of de bevolkingsdichtheid wordt daarbij niet in rekening gebracht."

Volgens Preneel is Vlaanderen gestopt met te investeren in de gewestwegen. Met het Masterplan 2020 worden deze wegen binnen de Singel overgedragen naar de stad. "De Vlaamse overheid heeft geen zin om nog te investeren in gewestwegen", zegt Preneel.
"Ik ken het voorbeeld van de schoolomgeving van De Zevensprong op de Turnhoutsebaan in Borgerhout waar de diensten mij zelfs hebben afgeraden om nog de moeite te doen, omdat er toch niks van zou komen. Ook de lichtenregeling aan het kruispunt de Stenenbrug-Noordersingel wordt maar niet aangepakt."

Moeilijk uitvoerbaar

Hilde Crevits (CD&V), Vlaams minister van Openbare Werken, geeft toe dat er blijkbaar ergens iets fout loopt in de uitvoering.
"Ik stel ook vast dat in de praktijk de uitvoering van de werken niet altijd even goed wordt opgevolgd", zegt Crevits. "Ik gaf mijn administrateur-generaal intussen de opdracht om dit te bekijken. Soms worden zaken niet uitgevoerd omdat ze op het terrein moeilijk uitvoerbaar blijken of omdat ze een aantal procedures moeten ondergaan. Of er was iemand niet op de vergadering aanwezig, en die zegt dan achteraf dat het niet de goede keuze was. Het is zeer verrassend om te zien waarom bepaalde zaken niet uitgevoerd worden."

Volgens Crevits heeft het niets te maken met de overdracht van de gewestwegen naar de stad Antwerpen. "Ik heb hier de lijst van zaken die niet zijn uitgevoerd", zegt Crevits . "Ik zie nergens staan dat dit niet meer wordt gedaan omdat de wegen worden overgedragen. Dat zie ik nergens als uitleg staan. Het zou mij ook sterk verbazen."
SACHA VAN WIELE

Gazet van Antwerpen 07-03-2012 pag. 15

 

Verkeersmaatregelen worden amper uitgevoerd

Sinds vijf jaar is er in Antwerpen een provinciale commissie voor verkeersveiligheid aan de slag. Die stelt kleine ingrepen voor om het aantal ongevallen en verkeersslachtoffers terug te dringen. Maar er wordt nauwelijks naar geluisterd, zo blijkt uit nieuwe cijfers. Amper een kwart van de maatregelen die de commissie heeft voorgesteld, is effectief al uitgevoerd. Volgens de Antwerpse groenen is het dan ook niet te verbazen dat onze provincie slecht blijft scoren in ongevalstatistieken.

ATV 06-03-2012
http://www.atv.be/item/verkeersmaatregelen-worden-amper-uitgevoerd

 

 

We moeten weten waar het botst
Hilde Crevits trekt lessen uit de ongevallencijfers

Applaus voor de minister als het aantal verkeersdoden daalt, boegeroep als het aantal stijgt? Zo simpel is het niet, zegt HILDE CREVITS. Ze wil van de federale overheid betere en snellere data om haar beleid op af te stemmen.
Een jaar geleden. De voorlopige cijfers in de verkeersbarometer 2010: het aantal verkeersdoden daalt van 828 in 2009 naar 742 in 2010. Het beleid werkt.

Gisteren. De voorlopige cijfers in de Verkeersbarometer 2011: er zijn meer verkeersdoden gevallen, een stijging van 742 in 2010 naar 770 in 2011. Het beleid wordt ter discussie gesteld.

Het zijn veel emoties over cijfers. Verkeersveiligheid maakt nu eenmaal emoties los – en terecht. Maar veel meer dan de cijfers wil ik weten wat er achter die cijfers zit. Wie is waar, wanneer en in welke omstandigheden in een ongeval betrokken? Daar gaapt een leegte. Een aantal vraagtekens blijft.

Werkt de infrastructuur ?

We investeren flink in de wegen, in de zwarte punten, in betere en nieuwe fietspaden. We willen weten of onze investeringen goed zijn voor de verkeersveiligheid. Voor het Vlaamse onderzoek naar achtduizend fietsongevallen konden we snel en efficiënt ongevallengegevens verzamelen. Hetzelfde lukte bij het onderzoek naar het effect van de flitspalen. Binnenkort komen de resultaten binnen van een onderzoek over hoe de aanpak van de zwarte punten de verkeersveiligheid beïnvloed heeft. Die onderzoeken helpen ons om onze infrastructuur veiliger te maken. Maar of en in welke mate de infrastructuur mee de oorzaak is van de stijging van het aantal verkeersdoden weten we nog niet.

Werkt de handhaving?

Onaangepaste snelheid, rijden onder invloed en de gordel niet dragen blijven de hoofdoorzaken van verkeersongevallen. Samen met de politie pakken we wie te snel rijdt bij wegwerkzaamheden stevig aan. Maar helaas, tijdens de grote werkzaamheden op de E17 vorig jaar reed tot een derde van de autobestuurders te snel. Of een recenter voorbeeld, van gisteren: aan de werkzaamheden op de E313 in Geel-West, waar een snelheidsbeperking van 90 kilometer per uur geldt, rijdt ruim 11 procent van de autobestuurders te snel. Er werden snelheden tot 190 kilometer per uur gemeten. Handhaving en strenge controles blijven nodig.

Werkt onze sensibilisering?

Ik wil meer en meer op doelgroepen focussen. Ik geloof niet zo in algemene campagnes, wel in een aanpak op maat. Uit de gegevens van het BIVV blijkt dat er vorig jaar beduidend meer ongevallen met motorrijders zijn gebeurd. Hoe komt dat? De oorzaken kennen we (nog) niet. Jammer, want dat is relevante informatie voor onze tweede rondetafel over motorrijders later deze maand, voor de opfriscursus die we binnenkort plannen. Als we sneller willen ingrijpen, moeten we sneller over de grondige analyses beschikken. Ook in de toekomst kiezen we voor een werken op maat van doelgroepen: motorrijders, jongeren en senioren bijvoorbeeld.

Werkt onze ongevallenanalyse?

Hier hebben we een duidelijk probleem. Het definitieve verkeersongevallenrapport voor 2010 is er op vandaag nog niet. Dat betekent dat er meer dan twee jaar nodig is om een dergelijk rapport af te werken en dat rapport moet dan de basis vormen van de ongevallenanalyse. Dat is hemeltergend traag in de digitale maatschappij van vandaag. Vandaar mijn warme oproep om samen met alle overheden en diensten onze schouders te zetten onder een snelle en efficiënte gegevensverzameling die de basis moet vormen voor de analyse van de ongevallen. Graag wil ik samen met staatssecretaris voor Mobiliteit Melchior Wathelet, met de nieuwe commissaris-generaal van de politie Catherine De Bolle en met de lokale politiezones op dat vlak een doorbraak realiseren.

Voor- en nazorg!

Verkeersveiligheid is voorzorg. Een goede infrastructuur, opleiding, sensibilisering en een krachtige handhaving moeten er voor zorgen dat er zo weinig mogelijk ongevallen gebeuren. Maar ook nazorg is cruciaal. Dat is de opvang van de slachtoffers, maar evenzeer in detail onderzoeken hoe iemand in welke omstandigheden bij een ongeval betrokken is. In het belang van iedereen die begaan is met verkeersveiligheid. We moeten houden wat goed is, leren uit gemaakte fouten en bijsturen waar nodig. Via een betere nazorg willen we de voorzorg versterken.

Hilde Crevits
de Standaard 07-03-2012
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=KV3N1I6H

Tags: