Uitstoot broeikasgassen daalt niet

kade rechteroever

Het Vlaams klimaatbeleid is een flop, aldus de milieuorganisaties. Want tussen 1990 en 2010 daalde de uitstoot van CO2 niet en volgens de prognoses zal dat ook de komende jaren niet gebeuren.

Om aan de Kyoto-afspraak te voldoen, moest Vlaanderen zijn CO2-uitstoot tegen 2012 verminderen met 5,2 procent in vergelijking met 1990. Maar de uitstoot van de schadelijke broeikasgassen blijft zo goed als constant, zo blijkt nu. Met een uitstoot van 14 ton CO2 per inwoner in 2010 zit Vlaanderen dichter bij het Amerikaanse gemiddelde van 17,3 ton dan het Europese van 7,5 ton CO2 per inwoner. De Kyoto-norm zal dus niet gehaald worden.

Erger nog. De Europese Unie engageerde zich om tegen 2020 de uitstoot met tenminste 20 procent te verminderen. Voor Vlaanderen betekent dat een daling met 15 procent, voor die sectoren die geen deel uitmaken van de verplichte Europese uitstoothandel. Het gaat dan om de verwarming van gebouwen, landbouw, transport en kleine industriële installaties. Maar uit de prognoses van de Vlaamse Instelling Voor Technologisch Onderzoek (VITO) blijkt dat Vlaanderen tussen nu en 2020 24 miljoen ton broeikasgassen te veel zal uitstoten. Bij een gemiddelde prijs van 10 euro per ton zal de Vlaamse regering daardoor 240 miljoen euro moeten betalen om uitstootrechten in het buitenland te kopen.

‘In 2008 en 2009 kenden we een daling van de uitstoot van broeikasgassen’, zegt Mathias Bienstman van de Bond Beter Leefmilieu. ‘Maar dat kwam door de crisis, waardoor de industrie en het vrachtwagentransport een pak minder uitstootten. In 2010 nam de uitstoot weer toe.’

Hebben maatregelen zoals isolatie en schonere auto’s dan niets opgeleverd? Toch wel, zegt Bienstman. ‘Uit de studie van het VITO blijkt dat dankzij isolatie de uitstoot door de verwarming van gebouwen tegen 2020 met 15 procent zal dalen. Maar door de bevolkingsgroei, de uitstoot door transport en door kleine industriële installaties wordt die daling volledig tenietgedaan.’

Dit najaar moet de vlaamse overheid het klimaatbeleidsplan voor de periode 2013-2020 afronden. De milieu-verenigingen zijn ervan overtuigd dat het mogelijk is om het tij te keren. Ze stellen elf maatregelen voor om de uitstoot alsnog te doen dalen: onder meer een kilometerheffing voor vrachtwagens (die onlangs weer werd uitgesteld) en voor personenwagens, isolatie en een efficiënte verwarming voor alle huurwoningen, minder dierlijke consumptie, een ambitieus fietsbeleid of meer energiebesparende investeringen in de industrie.

Vlaams minister van Leefmilieu Joke Schauvliege (CD&V) beseft de ernst van de situatie, geeft Bienstman toe. ‘Ze vroeg aan haar collega’s om bijkomende maatregelen te nemen, maar uit die hoek bleef het tot nu toe opmerkelijk stil.’

Bron: Belga
Inge Ghijs
De Standaard 31-08-2012
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120830_00277460

 

Duurzaam materialenbeleid in actie

2013 kondigt zich op vlak van duurzaam materialenbeheer in Vlaanderen aan als het jaar van de actie. Na het opzetten en uitwerken van het Vlaams Materialenprogramma in 2012, is het nu tijd voor overheid, bedrijven, middenveld en onderzoeksinstellingen om aan de slag te gaan met de 45 acties uit het programma. Bij BBL koppelen we dit engagement aan onze plannen om verder projecten uit te rollen die het gedeeld gebruik en hergebruik van producten op grote schaal stimuleren.

Jeroen Gillabel

 

Overheid aan zet

De projectmatige aanpak van het Vlaams Materialenprogramma waarin de overheid optreedt als een van de partners, mag niet beletten dat de overheid zelf lijnen uitzet en beslissingen neemt op vlak van afval- en materialenbeleid. Zo moet Fost Plus, het beheersorganisme voor verpakkingsafval, het komende jaar een nieuwe erkenning aanvragen. Dit is het ideale moment om de doelstellingen voor inzameling en hoogwaardige recyclage van verpakkingsafval scherper te stellen, en garanties in te bouwen dat verpakkingsafval verwerkt wordt volgens de principes vervat in het materialendecreet.

Een ander dossier waar de overheid aan zet is, is de organisatie van de afvalverbranding. Op lange termijn is er voor afvalverbranding geen plaats meer in het duurzaam materialenbeheer, maar in afwachting van meer preventie, hergebruik en recyclage blijft er een bepaalde capaciteit voor verbranding van restafval in Vlaanderen noodzakelijk. Die moet voldoen aan drie voorwaarden: de capaciteit is gelijk aan het aanbod aan Vlaams afval, de verbrandingsinstallaties werken milieuverantwoord en ze recupereren energie. De voorbije jaren hebben geleerd dat de bestaande instrumenten niet toelaten om het afvalverbrandingspark in positieve zin te hervormen. Het is dan ook uitkijken naar de nieuwe visie op eindverwerking van afval waar de OVAM aan werkt.

De Vlaamse biogebaseerde economie: scharnierpunt

Een ander domein waarbinnen de Vlaamse overheid in 2013 kleur zal bekennen is dat van de biogebaseerde economie. Om de afhankelijkheid van fossiele grondstoffen en brandstoffen te verlagen, wordt met veel interesse gekeken naar biomassa als alternatieve “groene” grondstof voor materialen, en hernieuwbare brandstof. Aan het duurzaam gebruik van biomassa voor materialen of energie moeten echter heel wat voorwaarden gekoppeld worden op ecologisch en sociaal vlak. Zo kan biomassa enkel een duurzame oplossing zijn als de productie ervan op een duurzame manier gebeurt en als het gebruik ervan geen nadelige effecten heeft op de voedselvoorziening. Ook moet vermeden worden dat biomassa die nog gebruikt kan worden als materiaal, meteen verbrand wordt als energiebron.

We kijken uit naar de strategie en maatregelen die de Vlaamse overheid zal opstellen om de biogebaseerde economie te stimuleren. De keuzes die daar gemaakt worden zijn bepalend voor een Vlaamse biogebaseerde economie die ons effectief op een pad zet naar een duurzame, emissiearme economie.

 

Jeroen Gillabel
Bond Beter Leefmilieu 11-01-2013
http://www.bondbeterleefmilieu.be/page.php/30/690/14277

Tags: