“Uw grond is maar een virtueel pensioen”

kade rechteroever

In de nasleep van het programma Studio Stad op Canvas over ruimtelijke ordening, wil ik stilstaan bij het zogenaamd dreigende tekort aan woonruimte. Volgens de prognoses zal Vlaanderen tegen 2050 een miljoen inwoners meer tellen. Het is echter níét juist te veronderstellen dat er dan een tekort aan ruimte zal zijn. Als je het Gewestplan bekijkt en de rood ingekleurde vlakken – de bouwgronden dus – optelt, wordt dat snel duidelijk.

Er is gewoon veel te veel woonruimte, dat geraakt nooit vol. We kunnen en moeten er selectief mee omspringen. Neem de onverkoopbare villa van Jean-Marie Pfaff. Villa’s zoals deze zijn er veel... Iedereen die eigenaar is, meent dat de waarde van zijn grond zal stijgen. Helaas zal snel duidelijk worden dat dit een zeepbel is, een virtuele markt, zeg maar. Veronderstellen dat je eigendom je pensioen is, is dus een misvatting, of slechts een virtueel pensioen. Net omdat er een overaanbod is. Volgens de Bouwfederatie moeten we het dreigende tekort opvangen door woonuitbreidingsgebieden aan te snijden en/ of meer in te zetten op hoogbouw. Dit is onjuist.

Laat ons dat dus alstublieft níet doen, maar mechanismen zoeken, sociaal en rechtvaardig, om die scheeftrekking aan te pakken. Hoe moeten we Vlaanderen dan wel ruimtelijk organiseren?

Ik verwijs graag naar Regionet Leuven, het project van bureau BUUR en de provincie Vlaams- Brabant dat vorige week de Vlaamse Ruimtelijke Planningsprijs heeft gewonnen. Zijn voorstel is het openbaar vervoer optimaal te organiseren en alle bijkomende woningen op minder dan 200 meter afstand in te plannen. Doen we dat niet, dan zal de ruimtelijke versnippering zich in Vlaanderen verderzetten en zullen mobiliteit en leefbaarheid niet meer te organiseren zijn.

PETER VERMEULEN STRAMIEN/RINGLAND - ANTWERPEN
Gazet van Antwerpen 15-11-2014 pag. 27

Tags: