Waarom het zo moeilijk is de Antwerpse ring te sluiten. (deel 3)

kade rechteroever

brief van de week 

 

Waarom het zo moeilijk is de Antwerpse ring te sluiten. (deel 3)

 

Tot nu was men gewoon om in Antwerpen, te werken met halfronde, incomplete ringwegen. Maar nu overweegt men ernstig een kleine, zeer drukke ringweg te sluiten en dit nogwel in het hart van Antwerpen. Dit feit brengt ongemerkt een hele resem onvoorziene problemen met zich mee. Hoe kleiner de ring hoe geconcentreerder deze problemen.  

Een paal staat voor iets en een ring (een gat, een nul) staat voor niets. Dat staat als een paal boven water. Dus is men in het hart van Antwerpen onbewust bezig (voor veel geld) nietsheid te installeren en dat zullen onze bewindvoerders geweten hebben. Dit staat ook als een paal boven water.

Even zocht ik naar enkele nietsheid eigenschappen, spontaan kwamen deze naar boven: niets, een nul, een snul, armoede, waardeloos, dood, maar ook rust, vrede, stilte, geboorte... Misschien zijn er nog andere...

Bovendien is een ring ook het symbool van compleetheid. Probeer dus geen van de hierboven genoemde eigenschappen te negeren, want dan heb je geen ring meer. Daarom is het zo moeilijk een kring te maken.

Misschien moeten onze beleidsmakers hier maar eens goed over nadenken. Mijn voorstel is alvast om naast de aangestelde ring intendant D’Hooghe, ook nog een Laaghe ring intendant aan te stellen. Ditmaal een intendant die niet alleen naar de eisen van de regering kijkt. Nee, ditmaal een mintendant, een nar, een gek, een snul. Iemand die niet au sérieux  wordt genomen en die rondtolt in dit cirkus en zich geen fluit aantrekt van het hele ring gebeuren.

 

 

 

Na deze triologie, over hoe je een ring kunt maken en wat er de gevolgen van zijn, zou ik graag afsluiten met een oud gedicht,  waarvan niemand weet wie het ooit geschreven heeft en dat regelmatig weer opduikt als er aan een ring gewerkt wordt en dat je zelf kunt aanvullen.

Gie

Tags: