Welk moment uit 2009 zal u altijd bijblijven?

Het jaareinde nadert, tijd dus om de Man of Vrouw van het jaar, het Voorwerp of de Gebeurtenis van het jaar uit te roepen.

In de Nieuwe Antwerpenaar van 15 december kon u kiezen welk moment uit 2009 u altijd zal bijblijven.

Van de Antwerpenaren die iets invulden koos 35% voor de geboorte van Kai Mook

en 35 % voor het referendum over de Oosterweelverbinding, ex aequo dus.

In Knack van 9 december werd de Man of Vrouw van het jaar gekozen en werden wij vergeleken met de verkiezing van Herman van Rompuy tot eerste Vlaamse president van Europa:

Na lange discussie bleven er nog 2 kandidaten over. De Antwerpse actiecomités tegen de Lange Wapper,

en de Lange Wapper zelf: Herman Van Rompuy.

Op de redactievergadering ontstond geen spontane eensgezindheid. De ene helft was radicaal tegen de actiecomités, die een bende verzuurde egoïsten en volksverlakkers werden genoemd. De andere helft was radicaal tegen Herman Van Rompuy, die een verzuurde egoïst en volksverlakker werd genoemd. Voor beide stellingen viel veel te zeggen. De wanhoop nabij decreteerde onze chef-Wetstraat dat élk redactielid schriftelijk en verplicht zijn stem zou moeten uitbrengen. Geen blanco' s, het was óf de comités óf de haiku-dichter.
Er werd zelfs een noodsignaal uitgezonden naar de Beagle 11. zodat ook Dirk Draulans zijn verantwoordelijkheid niet kon ontvluchten. Je mag naar het andere eind van de wereld zeilen, als Knack-redacteur ben je nooit gerust. Het was hangend in het kraaiennest, speurend naar missing links en schaars geklede negerinnen, dat onze chef-Wetenschappen tot zijn ontzetting moest vaststellen dat het toch waar was: Van Rompuy Europees president. Dat bericht was voordien in volle zee wel opgevangen, maar was toegeschreven aan een foutief gebruik van het morsealfabet.
Op een avond kwam eindelijk de langverwachte mail van onze hoofdredacteur. Karl van den Broeck. De stemmen waren geteld, twaalf voor de actiecomités en twaalf voor Herman Van Rompuy. De hoofdredactie zou zich beraden over wat er nu moest gebeuren.
Dat was niet naar de zin van de voorstanders van de actiecomités, die niet geheel ten onrechte linke manoeuvres achter de schermen vermoedden. Zij kropen misnoegd in een hoekje bijeen, konkelfoesden wat, en eisten een hertelling van de stemmen. Onder toezicht van een officiële getuige uit elk der twee kampen. Om de vrede te herstellen, werd dit na veel gepalaver toegestaan. En toen bleek het plotseling dertien-dertien te zijn. in plaats van twaalf-twaalf!
De colofon werd erbij gehaald, en inderdaad bleken er tot veler verrassing zesentwintig leden van deze redactie te bestaan. Nu werd zelfs de kalmste ziel boos: wat voor een gehannes was dat? Wij trekken in dit blad van leer tegen de verkiezingen in Afghanistan en Irak, waar wij allerlei getricheer bij het becijferen van de uitslag aan de kaak stellen, maar als we zelf kiezen, kunnen we nog niet tot zesentwintig tellen.

Het was de stem van onze chef-Wetstraat, in zijn hoedanigheid van directeur, die dubbel zou tellen: lees het vervolg op http://www.ademloos.be/nieuws/de-man-vrouw-van-het-jaar