De weg naar de toekomst ontmijnd?

Het denken over de derde Schelde-kruising werd al in 1995 opgestart.
stRaten generaal ontstond rond 1999 als een reactie op het onnodig kappen van enige tientallen kerselaars.
 
Het ware wellicht gepast 54 seconden stilte te houden voor 54 Kastanjebomen die hier vrijdag nog stonden?
 
stRaten generaal startte in 2005 - toen de plannen voor het eerst bovenkwamen - met het bestuderen van de Oosterweelverbinding. Daarna volgde hun eerste voorstel om deze verbinding niet door de stad maar via een haventracé aan te leggen. Toen al.
 
In 2006 namen ze deel aan de eerste MER én aan het voorstel van Borgerhoudt van Mensen om de Ring ter hoogte van Borgerhout te overkappen.
Toen al.
 
Ademloos ontstond op 4 maart 2008. Toen pas.
Wij reageerden hiermee op de in 2006 aangekondigde transformatie van het Sint-Annabos naar een slibstort.
Het toen nog verbazingwekkend weinig gekende verband tussen gezondheid en verkeer werd evenwel ons echte Leitmotiv voor vele acties, 
web-activiteiten, info-avonden en ga zo maar door.
De krachtigste actie was natuurlijk de VRP op 18 oktober 2009.
 
6 jaar later, op 14 februari 2014 ontstond een derde - heel krachtige - burgerbeweging: Ringland.
Toevallig ook de dag dat de regering haar Valentijnsakkoord sloot.
Hoewel de regering pijlsnel haar MER omtoverde in Beslist Beleid, 
veroverde Ringland zo mogelijk nog sneller de hoofden en harten van de Antwerpenaren met haar overkappings-concept. 
 
Ondertussen waren ook al talrijke nieuwe buurtcomités ontstaan o.a. op de DAM, in Zwijndrecht, in de Tuinwijk, S.O.S. Zurenborg, Merksem,
park-spoor-oost, het schijnverbond,  etc.etc.
Vanuit hun lokale kennis versterkten ze het Antwerpse actie-weefsel.
 
Antwerpen werd zo een weerbare stad. Volgens sommigen een onmogelijke stad. Het beleid kwam hierdoor onder grote druk.
 
De huidige regering heeft de verdienste zelf het initiatief te hebben genomen het zogenaamde conflict model te verlaten.
 
Ze ging niet zelf met de actiegroepen in gesprek, maar koos voor een ontmijner en game changer: de intendant.
Maar ondertussen drukten ze hun regeringsplannen ook zo snel mogelijk door.
 
De actiegroepen konden strategisch niet anders dan met een twee sporen beleid antwoorden:
degelijk meewerken met de intendant én blijven inzetten op het bewaken van de eigen positie.
 
De eigen positie was 15 juli 2015 vertaald naar een ijzersterke klacht bij de Raad van Staten en de voorbereiding van een tweede VRP.
De werken met de intendant startten in de eerste week van 2016.
Herfst 2016 introduceerde hij een totaal nieuwe werk- en samenwerkingsmethode, met een op te richten mobiliteitsregioraad, naast een operatorenplatform naast een toekomstverbond tussen overheid en burgerbewegingen, waarbij wij als actiegroepen onze plaats konden krijgen in dit toekomstverbond.
 
Maar dit  werd gekoppeld aan de eis om onze klacht bij de RVS in te trekken.
Dat was evenwel de hoeksteen van onze positie, een steengoed juridisch document van 11 middelen en meer dan 200 pagina’s.
Een eerste selectie van 4 middelen werd door de auditeur reeds in ons voordeel beoordeeld.
 
stRaten generaal en Ademloos besloten binnen onze eigen strategie te blijven.
De gewenste  terugtrekking zou afhangen van concrete vooruitgang van de verdere invulling en 
uitvoering van het toekomstverbond én de procedures rond “de derde Scheldekruising”.
 
Wij besloten ook om heel beperkt te communiceren om dit experiment in een voor iedereen veilige omgeving te laten verlopen. 
Dat waren we niet gewoon en viel ons en u waarschijnlijk ook heel zwaar.
 
Wij bleven dus energiek meewerken met het werk van de intendant, én met de speciale "werkbanken" op voor de RVS ondertekenaars cruciale aspecten.
Ringland participeerde overigens zeer ruim in al deze werkzaamheden, al was ze geen ondertekenaar van de RVS. Ze hebben wel het Toekomstverbond mee ondertekend.
 
Op 15 juni dit jaar trok stRaten-generaal als eerste haar klacht bij de Raad van State in, om de robuuste vertaalslag van het toekomstverbond naar de nieuwe MER-richtlijnen te erkennen en iedereen aan de onderhandelingstafel wat vertrouwen en ademruimte te geven.
Van toen af ontstonden er nog meer parallelle sessies om te onderzoeken of ook de andere indieners van “de grote klacht” over de brug (of door de tunnel) konden komen.
Ademloos nam een duale positie in: wij wilden solidair blijven met de collega-indieners van “de grote klacht” en nog verduidelijkingen in de project-MER bekomen.
Deze strategie heeft geloond. Vrijdag 15 september hebben wij onze RVS advocaat gevraagd onze klacht terug te trekken. 
 
Ons besluit is een oefening in geloof, hoop en liefde.
Het lijkt / blijkt mogelijk met de betrokken partijen samen te werken.
Gelet op de enorme belangen die voor de hele samenleving op het spel staan is mislukken geen optie. 
Ons besluit is tegelijk een woord van dank aan alle mede-onderhandelaars aan alle kanten van de tafel.

Tags: