4 jaar na de volksraadpleging

kade rechteroever

Beste dames en heren van de vierde macht,

Onderstaande cri de coeur moest ons vandaag van het hart, u begrijpt snel waarom.

Vandaag is het vier jaar na de volksraadpleging van 18 oktober 2009. De Antwerpse actiegroepen en vrienden hadden, tussen 1 september 2008 en 31 maart 2009,  67.000 handtekeningen van Antwerpenaren verzameld, op papier, in weer en wind.

Dit veroorzaakte o.m. wat later de "bocht van Janssens" werd genoemd. Dit leidde tot de vurige strijd tussen de "verenigde Antwerpse actiegroepen" en de "verenigde verdedigers van het BAM tracé": BAM, Noriant en Voka. Deze laatsten besteedden 50 keer zoveel geld als wij - grotendeels belastinggeld. Om uiteindelijk het onderspit te delven met slechts 40 % van de stemmen.

Alle middelen waren goed, waaronder een gefotoshopte afbeelding van de Lange Wapper, ver weg van het restaurant "Het Pomphuis". Karel Vinck weigerde om maar ooit in debat te gaan met de voorzitter van Ademloos, maar huurde wel een grote ruimte in het hart van shoppend Antwerpen af voor een prestigieuze en zeer eenzijdige tentoonstelling van het BAM tracé. (Waar prompt een flashmob begrafenis van de Lange Wapper werd georganiseerd!). Vele tientallen debatten zijn gevoerd in scholen, schuren en culturele centra.

Dit leidde tot een publiek bewezen gebrek aan draagvlak voor het BAM tracé, waar niemand omheen kon kijken. Een volksraadpleging op deze schaal, afgedwongen door gewone burgers was nog nooit vertoond in België, en zal ook niet rap nog vertoond worden. De nodige inspanningen hiervoor zijn immers gigantisch groot. En de vrijheid van de politiek om het resultaat daarna vrolijk naast zich neer te leggen is niet in overeenstemming met deze inspanningen.

Inspraak, politieke betrokkenheid moet je verdienen dagelijks. Dat creëert betrokkenheid en finaal respect voor het politieke bedrijf. Het verloop van dit dossier staat daarmee ongelooflijk in contrast. Het onwettig bouwen van een gevangenis op het concurrerende Meccano tracé, wat nu in MER onderzoek is, is hiervan de groteske illustratie.

Nochtans waren er nooit meer verklaringen van internationale en nationale organisaties en fora om te waarschuwen tegen de ellendige gevolgen van intensief verkeer in stedelijke omgevingen. Nooit was de politieke weigering om hieraan een inhoudelijk gevolg te geven zo groot en koppig.

België en haar gewesten kennen ook vandaag nog geen begin van wettelijk kader om een veilige woon- en leefomgeving te kunnen afdwingen. Zelfs niet voor kwetsbare groepen. Koning auto, camions en containers zijn nog altijd belangrijker dan de volksgezondheid. Dit is mede het perverse gevolg van een overheid die aan deze medische noodzaak tot herdenken van het BAM tracé geen gevolg kan geven. Dan moet men immers toegeven dat men al minstens tien jaar volstrekt blind voor enig voortschrijdend inzicht bezig is en blijft om de Antwerpse ring te sluiten op de verkeerde plaats, nl. op het BAM tracé.

Antwerpen verdient beter, Vlaanderen verdient beter, wij allemaal verdienen beter,

Manu Claeys en Peter Verhaeghe voor stRaten-generaal
Dr. Guido Verbeke en Wim van Hees voor Ademloos.